ตอนที่ 12 เป็นท่านหรือ!?
เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อกู่เยว่เสวียนตื่นขึ้น เหล่าศิษย์สำนักใจพิสุทธิ์ทั้งหมดก็มารวมตัวกัน แต่กลับไร้ซึ่งวี่แววของกู้ชิงเอ๋อร์
“ตงห่าว นังเด็กนั่นหายไปตั้งแต่เมื่อคืนจนป่านนี้ยังไม่กลับมาอีกรึ?”
ศิษย์สำนักใจพิสุทธิ์นามว่าตงห่าวรีบตอบทันที “เรียนศิษย์พี่ กู้ชิงเอ๋อร์… นางยังไม่กลับมาเลยขอรับ”
“นังสวะ! เพิ่งเจอกันวันแรกก็ไปกกอยู่กับผู้ชายแล้ว ช่างไร้ยางอายสิ้นดี!” กู่เยว่เสวียนที่นอนไม่หลับทั้งคืนเพราะความโกรธ กล่าวออกมาอย่างเดือดดาล
“หึๆ เกิดเรื่องอะไรขึ้นกัน ถึงทำให้เสวียนเอ๋อร์ของข้าโกรธได้เพียงนี้? มา เล่าให้ลุงหวังฟังเถิด”
ขณะนั้นเอง ประตูโถงก็ถูกผลักเปิดออก ชายชราผู้หนึ่งก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม และเอ่ยถามกู่เยว่เสวียนที่กำลังสบถไม่หยุด
การออกมาฝึกฝนครั้งนี้ของสำนักใจพิสุทธิ์แบ่งออกเป็นหลายทีม แต่ละทีมมีผู้อาวุโสระดับขอบเขตวิบากกรรมสองถึงสามคนเป็นผู้นำ
ชายชราผู้นี้ที่เรียกตนเองว่าลุงหวังมีนามว่า หวังจง เป็นผู้อาวุโสที่นำทีมของกู่เยว่เสวียน
ทีมของกู่เยว่เสวียนแตกต่างจากทีมอื่นตรงที่มีผู้อาวุโสคอยคุ้มกันเพียงคนเดียว แต่ความแข็งแกร่งของผู้อาวุโสหวังจงนั้นเหนือกว่าผู้อาวุโสสองถึงสามคนในทีมอื่นรวมกันเสียอีก
นี่เป็นการจัดแจงเป็นพิเศษจากท่านรองเจ้าสำนัก เพราะอย่างไรเสียก็เป็นทีมที่มีธิดาของท่านอยู่ด้วย
