วก็ยืนงุนงงอยู่เช่นกัน “นั่นคือมืออะไรกัน?”
ประมุขตระกูลเทียนเองก็ยังคงงุนงง
ส่วนลู่เฉินนั้น หลังจากใช้มือนั้นแล้ว ก็รู้สึกอ่อนแรงลงอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
สิ่งนี้ทำให้ชายหนุ่มบ่นอยู่ในใจว่า ‘ดูเหมือนว่าจะต้องหาคนที่โดนไฟเผาตาย มาเพิ่มอีกสักหน่อย’
แต่คนที่โดนไฟเผาตายนั้นจะหามาได้อย่างไร ลู่เฉินจึงมองไปทางผู้อาวุโสใหญ่ที่ยืนตะลึงอยู่ ขณะที่ผู้อาวุโสใหญ่ตกใจกลัวและกำลังจะหลบหนี เงาสายฟ้าก็เตรียมพร้อมไว้แล้ว มันโจมตีออกไปด้วยสายฟ้านับไม่ถ้วนในพริบตา
หั่วเอ๋อร์ถูกโจมตี ทำให้ศีรษะวิงเวียน และลู่เฉินก็เข้าไปประชิด พร้อมโจมตีด้วยฝ่ามือแปดวิญญาณ
หั่วเอ๋อร์ถูกทำให้เคลื่อนไหวไม่ได้ทันที จากนั้นความกลัวก็เข้าครอบงำ “เจ้า!”
ชายหนุ่มฉวยโอกาสนั้น ประทับตราประทับภูตและอักขระยันต์หุ่นเชิดเข้าไป ทำให้หั่วเอ๋อร์ไม่มีแม้แต่ความสามารถในการต่อต้าน และในที่สุดลู่เฉินก็โยนเขาเข้าไปในภูเขาซากศพ
จากนั้นลู่เฉินก็เก็บภูเขากลับคืน ส่วนบรรดาผู้อาวุโสที่อยู่ที่นั่น เมื่อเห็นว่าแม้แต่ผู้อาวุโสใหญ่ก็ยังถูก จัดการได้อย่างง่ายดายเช่นนี้ ต่างก็ตกใจจนหวาดกลัวกันทุกคน
ผู้อาวุโสเหล่านั้นรีบคุกเข่ายอมแพ้ทันที และแสดงตนว่าพวกตนไม่ได้ตั้งใจ
ฝ่ายแม่ใหญ่และคุณหนูรองนั้น เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ไม่ดี ก็แอบย่องหนีไปตั้งแต่ก่อนหน้านั้นแล้ว
ทว่าลู่เฉินยังคงไม่วางใจบรรดาผู้อาวุโสเหล่านี้ จึงประทับตราประทับภูตใส่พวกเขา เมื่อแน่ใจแล้วว่
