ทรยศต่อโรงเหล้าฟ้าเหมันต์งั้นหรือ?”
บรรดาผู้อาวุโสไม่พูดอะไร แต่แม่ใหญ่กลับเปิดปากพูดขึ้นว่า “เจ้าอย่าตะโกนเลย คนเหล่านี้ต่างสนับสนุนข้ามาตั้งนานแล้ว”
ประมุขตระกูลเทียนโกรธจนพูดว่า “ดี! ดีมาก!”
แม่ใหญ่ไม่อยากเสียเวลาพูดจา กับประมุขตระกูลเทียน จึงหันมามองหั่วเอ่อร์แล้วพูดว่า “ลงมือได้”
“ได้!”
หลังจากหั่วเอ่อร์รับคำสั่ง ทุกคนก็เริ่มลงมือพร้อมกัน แต่เพราะห้องโถงใหญ่แห่งนี้มีพื้นที่จำกัด หากต่อสู้กันในสถานที่แห่งนี้ ย่อมพังพินาศแน่นอน ลู่เฉินจึงคว้าตัวเทียนเซียวและประมุขตระกูลเทียนไว้ แล้วพุ่งออกจากที่นั่นอย่างรวดเร็ว
กลุ่มคนที่เห็นว่าลู่เฉินยังสามารถ ช่วยเหลือคนได้ต่างตกตะลึง แล้วพากันติดตามออกมา
เห็นได้ชัดว่าบรรดาผู้อาวุโส ได้ติดตามออกมาก่อนแล้ว พร้อมล้อมรอบคนทั้งสามไว้
ทว่าลู่เฉินก็ไม่ได้หวั่นไหวแต่อย่างใด กลับให้ประมุขตระกูลเทียน และเทียนเซียวยืนดูอยู่ฝ่ายหนึ่ง
ส่วนตนเองหยิบภูเขาซากศพออกมา เพราะเขาพบว่าสิ่งที่ถูกผนึกอยู่ในภูเขาซากศพนั้น รู้สึกสนใจในคนที่โดนไฟเผาตายเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะในชั่วพริบตาที่ คนที่โดนไฟเผาตายถูกโยนเข้าไป สิ่งนั้นก็ราวกับ ‘ฟื้น’ ขึ้นมา
มือยักษ์ใหญ่เหยียดเอื้อมออกมา แล้วกวาดผ่านไป ทำให้ผู้อาวุโสหลายคนถูกกวาดกระเด็นออกไปทันที
ตูม ตูม ตูม!
ผู้อาวุโสเหล่านั้นพุ่งชนภูเขาโดยรอบ
ภูเขาหลายลูกถล่มทลายทันที
บรรดาผู้คนที่อยู่ในสถานที่แห่งนั้นเบิกตากว้าง แม้แต่เทียนเซีย
