!” แม่ใหญ่โกรธและพูดขึ้น
ลู่เฉินยิ้มเยาะ “งั้นเจ้าก็รับไปเลย!”
“รับก็รับ ข้าจะกลัวเจ้าได้อย่างไร?” แม่ใหญ่เผยสีหน้าบึ้งตึง แล้วรวบรวมพลังสร้างม่านพลังสีฟ้าขึ้นมาปกป้องตัวเอง
ใครจะทราบว่าเมื่อลู่เฉินปล่อยลูกธนูออกไป และกระแทกอย่างแรงลงบนม่านพลังนั้น ม่านพลังก็แตกสลายทันที และยังส่งแรงกระแทกไปโดนแม่ใหญ่ด้วย
แม่ใหญ่ตกใจกลัว แล้วหลบหนีไปทันที ทิ้งไว้เพียงเสียงเตือน “เด็กหนู เจ้าคอยดูไว้ ข้าจะไม่ยอมปล่อยเจ้าไปง่าย ๆ!”
“โอ้? งั้นเหรอ?” ลู่เฉินยิ้ม แต่อีกฝ่ายก็หนีไปแล้ว
เทียนเซียวรีบเดินเข้ามาคารวะอย่างนอบน้อม “ขอบคุณผู้อาวุโส”
ลู่เฉินมองไปยังประมุขตระกูลเทียนที่ติดอยู่ในนั้น “เขาคือพ่อของเจ้าหรือ?”
“ใช่!” เทียนเซียวตอบรับแล้วเดินเข้าไป
ประมุขตระกูลเทียนพูดว่า “อย่าเข้ามา ข้างในเต็มไปด้วยพิษ”
เทียนเซียวตกใจ “ท่านพ่อ เป็นพิษชนิดไหนหรือ?”
“พิษจากไอสุรา” หัวหน้าตระกูลเทียนอธิบาย
แต่ลู่เฉินกลับไม่คิดอะไรมากเลย ทำเพียงวางมือลงบนกำแพงน้ำแข็งโดยตรง จากนั้นกำแพงน้ำแข็งนั้นก็ละลายไปทันที ส่วนไอพิษที่อยู่ภายใน ซึ่งกำลังจะฟุ้งออกมา ก็ถูกดูดซึมเข้าสู่ร่างกายของลู่เฉินทั้งหมด
ประมุขตระกูลเทียนเบิกตากว้าง “เจ้า!…”
หลังจากลู่เฉินดูดซับเสร็จก็กล่าวว่า “แค่ไอพิษเล็กน้อย ไม่มีอะไรมากมาย”
“แต่… แต่ไอพิษนี้…” ประมุขตระกูลเทียนตกตะลึง เพราะไอพิษนี้ทำให้เขาดิ้นรนอยู่นาน และยิ่งดิ้นรนก็ยิ่งเจ็บปวดทรมาน ทว่าขณะน
