นั้นรู้สึกทันทีว่าวิญญาณของตน กำลังจะถูกดูดเข้าไป จึงรีบถอยห่างจากลู่เฉินในพริบตา ด้วยกลัวว่าจะถูกดูดเข้าหาอีกฝ่าย ส่วนลู่เฉินยิ้มพลางมองพวกเขา แล้วพูดว่า “เป็นอย่างไรบ้าง จะสู้ต่อไปอีกหรือไม่?”
แม่ใหญ่จ้องมององครักษ์เหล่านั้น ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความโกรธ แล้วตะโกนว่า “พวกเจ้ามัวยืนอยู่ทำไม โจมตีสิ!”
ใบหน้าของแม่ใหญ่เปลี่ยนสีไปทันที “เป็นผู้ฝึกตนวิถีจิตรกรอะไรกัน!”
ไม่เพียงแม่ใหญ่เท่านั้น แต่เทียนเซียวเองก็เกิดความสงสัยขึ้นมาเช่นกัน จึงปรากฏแววสงสัยขึ้นมาในดวงตาทั้งสองข้าง
