ความรู้สึกของเทียนเซียวซับซ้อนอย่างยิ่ง
แม้กระทั่งรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนทำร้ายลู่เฉิน
ดวงตาของเขาจึงแดงก่ำ แล้วด่าทอหัวหน้าผู้ดูแลและคนอื่น ๆ ว่า “พวกเจ้ารอก่อนเถอะ! ข้าจะไม่ยอมปล่อยพวกเจ้า ลอยนวลไปง่าย ๆ อย่างแน่นอน!”
หัวหน้าผู้ดูแลมองเทียนเซียวที่ ‘คลุ้มคลั่ง’ แล้วกล่าวว่า “คุณชายหก เป็นเขาดื่มเองทั้งสิ้น พวกข้าไม่ได้บังคับเขาเลยแม้แต่น้อย”
“เพราะเจ้าไม่ยอมให้เขาขึ้นไปยัง โรงเหล้าฟ้าเหมันต์พร้อมกับข้าต่างหาก!” เทียนเซียวโกรธจัดจนร้องออกมา
“ท่านบอกว่าเขาเป็นหมอเทวดา ข้าจึงต้องทดสอบดูสักหน่อยไม่ใช่หรือ? ไม่เช่นนั้นหากปล่อยให้ใครเข้าไปก็ได้ แล้วโรงเหล้าฟ้าเหมันต์เกิดอะไรขึ้น จะมาโทษข้าได้หรือ?” หัวหน้าผู้ดูแลแสดงท่าทีว่าตัวเองบริสุทธิ์ แล้วพูดขึ้น
เทียนเซียวกำลังจะพูดบางอย่าง แต่ลู่เฉินกลับเปิดปากก่อนว่า “ดูเหมือนเหล้านี้จะไม่มีผลอะไรเลยนะ”
เมื่อคำพูดนี้ถูกเอ่ยออกมา ทุกคนจึงสังเกตเห็นลู่เฉิน ที่ยืนอยู่ด้านหลังเทียนเซียว และปรากฏว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขาเลยแม้แต่น้อย
เรื่องนี้ทำให้ทุกคนตกใจมาก บางคนถึงกับเบิกตากว้าง พวกเขาจ้องมองลู่เฉินพลางพึมพำว่า “ไม่เป็นอะไรเลยหรือ?”
“เป็นไปได้อย่างไร นั่นคือเหล้าพิษขั้นสวรรค์เก้าดารานะ”
“ถูกต้อง สามหยดแห่งห้วงฝัน”
ทุกคนรู้สึกว่ามันช่างน่าเหลือเชื่อ
รอยยิ้มของหัวหน้าผู้ดูแลแข็งทื่อโดยสิ้นเชิง
ส่วนเทียนเซียวหันกลับมามอง และเมื่อเห็นลู่เฉินปลอดภัย ส
