มารถช่วยเจ้าปลดมันออกได้เช่นกัน”
“ข้า… ข้าไม่กล้าทรยศพันธมิตรชิงรากวิญญาณหรอก!”
“ถึงข้าจะช่วยเจ้าปลดโซ่ตรวนวิญญาณออก เจ้าก็ไม่ต้องการหรือ?” ลู่เฉินยิ้มพลางมองผู้เฒ่าชิงรากวิญญาณ
ผู้เฒ่าชิงรากวิญญาณพูดด้วยความกังวลว่า “แม้โซ่ตรวนวิญญาณจะถูกปลดออก ทว่าพันธมิตรชิงรากวิญญาณก็มีคนเฉพาะทางคอยกำจัดคนทรยศ ดังนั้นเมื่อใดก็ตามที่พวกเขาพบว่า โซ่ตรวนวิญญาณของข้าหายไป พวกเขาก็จะส่งคนมาตามหาร่องรอยของข้า แล้วจัดการข้าทันที”
“งั้นก็ดีเลย เจ้าสามารถตามข้าไปได้ และหากมีคนมาตามหาเจ้าจริง ข้าจะช่วยเจ้าจัดการเอง” ลู่เฉินยิ้มมองผู้เฒ่าชิงรากวิญญาณ
ผู้เฒ่าชิงรากวิญญาณจึงถามด้วยท่าทาง แปลกประหลาดทันที “จริงหรือ?”
“เจ้าคิดว่าตอนนี้ตนเองยังมี ทางเลือกอื่นอีกหรือ?” ลู่เฉินยิ้มมองผู้เฒ่าชิงรากวิญญาณ
ผู้เฒ่าชิงรากวิญญาณไม่มีทางเลือกอื่นจริง ๆ ดังนั้นแววตาของเขาจึงเลื่อนลอยไปครู่ใหญ่ ก่อนจะหันมามองลู่เฉิน “แล้วเจ้าจะทำอย่างไร?”
ลู่เฉินใช้เคล็ดวิชาสายฟ้าวิญญาณเข้าไปภายใน จิตสำนึกของอีกฝ่ายในพริบตา และใช้มือเปล่าจัดการโซ่ตรวนวิญญาณออก
ขณะที่เห็นโซ่ตรวนวิญญาณของตนถูกปลด ผู้เฒ่าชิงรากวิญญาณก็ตะลึงงัน เพราะเขาไม่คิดว่าลู่เฉินจะสามารถทำลายโซ่ตรวนวิญญาณได้ง่ายดายขนาดนี้
“นี่…” ผู้เฒ่าชิงรากวิญญาณค่อนข้างเหลือเชื่อ
“ตอนนี้ถึงคราวของข้าแล้ว” พูดจบ เขาก็ตีประทับตราประทับภูตและอักขระยันต์หุ่นเชิด เข้าไปในตัวอีกฝ่าย
สีหน้
