บทที่ 798 กรรมตามสนอง
เมื่อได้ยินคำพูดของลู่เฉิน ถังอิงก็รู้สึกว่าชายหนุ่มช่างหยิ่งผยองเกินไป อย่างไรฝ่ายตรงข้ามมีจำนวนมากและดูแข็งแกร่ง โดยเฉพาะคนแก่เหล่านั้น เพียงแค่กระแสพลังก็แตกต่างจากคนทั่วไปแล้ว
ดังนั้นหญิงสาวจึงกระซิบบอกลู่เฉินว่า “เจ้าหนู ข้าว่าพวกเราอ้อมไปดีหรือไม่”
“อ้อม? จำเป็นด้วยหรือ?” ลู่เฉินหัวเราะอย่างประหลาด
ขณะที่ถังอิงกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง อวิ๋นเมิ่งหนิงก็เอ่ยขึ้นว่า “จอมมารหญิง หากเจ้าไม่อยากตายเหมือนเขา ก็รีบออกไปจากวังทะเลภูเขาซะ มิเช่นนั้นเจ้าจะต้องตายพร้อมกับเขาแน่”
หลังถังอิงได้ยินก็รู้สึกขัดใจ “อะไรกัน? เจ้าคิดว่าข้ากลัวพวกเจ้าหรือ?”
“โอ้? อย่างไรกัน? เจ้าก็หยิ่งผยองเช่นกันหรือ?”
“ข้าผู้เป็นจอมมารหญิงเคยกลัวใครที่ไหนกัน?” ถังอิงไม่ยอมถอย และยังคงพูดจาหยิ่งผยองกับอวิ๋นเมิ่งหนิง
อวิ๋นเมิ่งหนิงมองด้วยสายตาเย็นชา “ในเมื่อเจ้าอยากตายพร้อมกับเขา ก็จะช่วยทำให้สมปรารถนา”
ถังอิงตะโกนว่า “มาก็มาสิ! ข้าจะดูว่าใครจะสามารถฆ่าข้าได้!”
อวิ๋นเมิ่งหนิงจำต้องหันไปถามเจ้าสำนัก “ท่านเจ้าสำนัก พวกเราจะลงมือหรือไม่เจ้าคะ?”
“หญิงคนนั้นให้ข้าจัดการเอง ส่วนพวกเจ้าจัดการไอ้หนูนั่นก่อน”
“ขอรับ” ทุกคนรับคำพร้อมกัน แต่ละคนรวบรวมพลังทันที ส่วนเจ้าสำนักปลดปล่อยกระแสพลังสีดำออกมา จากนั้นกระแสพลังสีดำนั้นก็ตกลงบนพื้นและหายไป
และเมื่อกระแสลมนั้นปรากฏขึ้นอีกครั้ง มันได้ผุดขึ้นจากใต้เท้าขอ
