ลลึกลับ?” เจ้าสำนักขมวดคิ้ว
“มีข่าวลือว่าวังทะเลภูเขามีค่ายกลลึกลับอยู่ แต่มีแค่เจ้าสำนักเท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้าถึงเจ้าค่ะ” อวิ๋นเมิ่งหนิงจ้องมองเจ้าสำนัก เห็นได้ชัดว่าต้องการให้เจ้าสำนักเปิดใช้ค่ายกลนี้
เจ้าสำนักขมวดคิ้ว “ค่ายกลนี้ไม่ธรรมดา เมื่อเปิดใช้แล้วจะหยุดได้ยาก”
“แล้วจะทำอย่างไรดีเล่าเจ้าคะ?” อวิ๋นเมิ่งหนิงร้อนใจ
เจ้าสำนักครุ่นคิดก่อนพูดว่า “แต่ตอนนี้ถ้าไม่เปิดใช้ก็ไม่มีทางจัดการเขาได้ และเมื่อถึงตอนนั้นการรักษาวังทะเลภูเขาไว้ก็ไร้ประโยชน์”
“เจ้าสำนัก ท่านหมายความว่า?”
“เปิดใช้ค่ายกล แม้ว่าจะไม่สามารถหยุดได้ ทว่าพวกเราก็ถอนกำลังออกจากที่นี่ได้ อย่างน้อยพวกเราก็ปลอดภัย” เจ้าสำนักตัดสินใจ
อวิ๋นเมิ่งหนิงเข้าใจแล้วกล่าวว่า “เช่นนั้นขึ้นอยู่กับเจ้าสำนักแล้ว”
เจ้าสำนักสูดหายใจลึก และหยิบหินสีดำแปดเหลี่ยมก้อนเล็กออกมาจากโครงกระดูก จากนั้นเมื่อป้อนพลังเข้าไปในหินก้อนเล็กนั้น ก็ดูเหมือนมีพลังบางอย่างถูกปลดปล่อยออกมาจากรอบ ๆ
จากนั้นเจ้าสำนักก็ตะโกนบอกเหล่าผู้อาวุโสที่อยู่ในที่นั้น “ถอยไป!”
ทุกคนรีบถอยหลังทันที รอบตัวลู่เฉินปรากฏสิ่งประหลาดลึกลับสีดำขนาดมหึมา จากนั้นบนสิ่งประหลาดลึกลับสีดำนั้น ก็มีวิญญาณหลากหลายรูปแบบ โดยเฉพาะวิญญาณสัตว์ร้าย ดูเหมือนพวกมันพร้อมจะพุ่งออกมาได้ทุกเมื่อ
“ไอ้หนู ข้าจะบอกให้รู้ก่อนตาย” เจ้าสำนักหัวเราะเยาะใส่ลู่เฉินที่ยืนอยู่ในกลางค่ายกล
“หรือว่าค่ายกลนี้ม
