?”
“เขาไม่ใช่กำลังตามหาคนที่ประกาศภารกิจหรือ? เจ้าก็บอกเขาไปสิว่าคนที่ประกาศภารกิจนั้นอยู่ข้างใน” เจ้าสำนักพูดกับอวิ๋นเมิ่งหนิง
หญิงสาวครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปากว่า “แต่ท่านเจ้าสำนัก ข้างกายเขายังมีคนของพวกเราอยู่ คนผู้นั้นจะต้องบอกเขาแน่ว่าทะเลผีนั้นไม่ธรรมดา”
“คนผู้นั้นข้าสามารถจัดการได้ทันที ส่วนที่เหลือมอบให้เจ้า” เจ้าสำนักยิ้มพลางมองอวิ๋นเมิ่งหนิง
อวิ๋นเมิ่งหนิงครุ่นคิด ก่อนจะตอบว่า “เจ้าค่ะ!”
“ไปเถิด ก่อนอื่นให้คนจากศาลาค่ายกลวางค่ายกล แยกพวกเขาออกจากกัน ข้าจะได้ลงมือสะดวก!” เจ้าสำนักสั่งอวิ๋นเมิ่งหนิง
“แต่ดูเหมือนเขาจะไม่กลัวค่ายกลนะเจ้าคะ”
“ถ่วงเวลาได้นานเท่าไรก็เอาเท่านั้น” เจ้าสำนักพูดจบก็หมุนตัวกลับ และส่งสัญญาณให้อวิ๋นเมิ่งหนิงออกไปพร้อมกัน
อวิ๋นเมิ่งหนิงจำต้องตามไป
…
ส่วนลู่เฉินและคนอื่น ๆ หลังจากเดินไปได้ระยะหนึ่ง บริเวณรอบด้านก็เปลี่ยนไป ชายหนุ่ม อินซาน กับคนอื่น ๆ แยกจากกันทันที
ไม่เพียงเท่านั้น อวิ๋นเมิ่งหนิงยังปรากฏตัวอีกครั้ง นางอยู่ห่างออกไปไม่ไกลเบื้องหน้าลู่เฉิน
ชายหนุ่มยิ้มมองนาง “มาอีกแล้วหรือ?”
“ข้ามาเพื่อจะบอกเรื่องหนึ่งกับเจ้า” อวิ๋นเมิ่งหนิงพูดอย่างไม่เต็มใจ
“โอ้? สุภาพดีนะ?” ลู่เฉินไม่ใช่คนโง่เขลา เพียงแค่ฟังก็รู้ว่าอีกฝ่ายมีเจตนาบางอย่าง
อวิ๋นเมิ่งหนิงกล่าวเสียงเย็นชา “ข้ารู้ว่าคนที่ออกภารกิจอยู่ที่ใด”
“พูดมาสิ”
“คนพวกนั้นอยู่ในทะเลผีทั้งหมด” อวิ๋
