งทิศทางของชายหนุ่มอย่างบ้าคลั่ง
เขาส่ายหน้าอย่างจนใจ จากนั้นเม็ดยาวิญญาณสีดำก็ปล่อยพลังออกมา แล้วต้นกล้าเหล่านั้นก็หดตัวกลับไป
แต่ยายเฒ่าหัวเราะไม่ได้ลงมือง่าย ๆ แค่นั้น
เห็นได้ชัดว่าหลังจากนางท่องอะไรบางอย่าง ต้นกล้าเหล่านั้นก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง จากนั้นก็พันรัดทั่วร่างของลู่เฉินเอาไว้ ทันใดนั้นนางก็หัวเราะ “ไอ้หนู นี่แหละคือจุดจบของการที่เจ้ามาหาเรื่องข้า”
ลู่เฉินมองแล้วยิ้ม “เจ้าคิดว่าต้นกล้าพวกนี้จะจัดการข้าได้หรือ?”
“ไร้สาระ!” ยายเฒ่าหัวเราะพูดอย่างมั่นใจ
