บทที่ 788 เปิดใช้ค่ายกลกระบี่
“หากเจ้าไม่พูด ข้าคงต้องลงมือกับเจ้าแล้ว” ลู่เฉินใช้คาถาสยบภูตผีรัดวิญญาณของมัน
อีกาแห่งความตายกระพือปีกครั้งหนึ่ง ทำให้คาถาสยบภูตผีเกิดการเปลี่ยนแปลง
เมื่อลู่เฉินเห็นดังนั้นก็รู้สึกสนุกสนาน จึงยิ้มพลางมองอีกาแห่งความตาย “ดูเหมือนข้าจะประเมินเจ้าต่ำไปแล้ว”
“เจ้าอ่อนแอขนาดนี้ แล้วยังกล้าทำร้ายข้าอีกหรือ? ช่างไม่รู้จักประมาณตัวเสียจริง!” อีกาแห่งความตายพูดจบ ก็แยกร่างออกเป็นร่างเงาจำนวนมาก และแต่ละเงาส่งเสียงร้องประหลาดออกมา
ทว่าการโจมตีเหล่านี้ไม่สามารถ ทำอะไรลู่เฉินได้เลย
ด้วยเหตุนี้ อีกาแห่งความตายจึงประหลาดใจทันที มันบินวนรอบลู่เฉิน ส่วนเงานกเหล่านั้นต่างทยอย กลับเข้าไปในร่างของอีกาแห่งความตาย ชายหนุ่มยิ้มพลางมองมัน “เป็นอย่างไร? ไม่ทำต่อแล้วหรือ?”
“เจ้าบอกให้ทำต่อ? ก็ทำต่อสิ?” อีกาแห่งความตายแสดงอารมณ์ดื้อดึง ของตัวเองออกมาอย่างชัดเจน
ลู่เฉินยกยิ้มขมขื่น “อย่างไร? ยังไม่ยอมรับอีกหรือ?”
“ถึงข้าจะทำอะไรเจ้าไม่ได้ แต่เจ้าก็ทำอะไรข้าไม่ได้ เหมือนกันไม่ใช่หรือ?” อีกาแห่งความตายรู้สึกว่าตนเอง ไม่ได้เสียเปรียบอะไร จึงโต้เถียงกับลู่เฉิน
เขาแย้มยิ้มบาง ๆ
“เจ้ายิ้มอะไร?”
“เจ้าควรโจมตีข้าต่อจะดีกว่า ไม่เช่นนั้นเดี๋ยวข้าจะใช้กลอุบายแล้วนะ” ลู่เฉินยิ้มพลางมองมัน
“กลอุบาย? ก็เข้ามาสิ! ข้าอยากเห็นนักว่าเจ้ามีกลอุบายอะไร!” อีกาแห่งความตายหัวเราะอย่างน่าขนลุก
ลู่เฉิ
