สยบภูตผีดักจับวิญญาณของอีกฝ่ายไว้ ทำให้อินซานยิ่งตกใจมากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อพบว่าตัวเองถูกพันธนาการไว้ จนไม่สามารถหลบหนีได้ เขาตะโกนออกมาทันที “ไอ้หนู ข้าเป็นคนของวังทะเลภูเขานะ!”
“เพราะเจ้าเป็นคนของวังทะเลภูเขา ข้าถึงต้องการให้เจ้าร่วมมือกับข้า”
เมื่อลู่เฉินพูดจบ พลังเพลิงวิญญาณก็แผ่ออกมา อินซานตกใจกลัว “นี่มันผู้ฝึกตนวิถีจิตรกรประเภทไหนกัน?”
“เดี๋ยวเจ้าก็รู้เอง” ลู่เฉินมองอินซานพลางยิ้ม
อินซานเริ่มตื่นตระหนก “เจ้า… เจ้าต้องไม่มีจุดจบที่ดีแน่!”
ลู่เฉินยิ้มแต่ไม่พูดอะไร ส่วนอินซานค่อย ๆ จมลงสู่ห้วงนิทรา จนกระทั่งชายหนุ่มปรากฏตัวในความฝันของเขา เขาถึงได้พบว่าตัวเองไม่สามารถขยับเขยื้อนได้เลย
เรื่องนี้ทำให้อินซานตกใจจนสีหน้าซีดเผือด “เจ้า… เจ้าจะทำอะไร!?”
“ตอบคำถามข้าสักไม่กี่ข้อ”
“คำถามอะไร?” อินซานไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายต้องการถามอะไร
ลู่เฉินมองอินซานพลางยิ้ม “เมื่อเร็ว ๆ นี้วังทะเลภูเขาของพวกเจ้าออกภารกิจหนึ่ง ภารกิจนั้นคือการช่วยคนคนหนึ่ง และเป็นสัตว์ปีศาจของจอมมารหญิง ที่ช่วยพวกเจ้าทำภารกิจนั้นสำเร็จใช่หรือไม่”
อินซานอดไม่ได้ที่จะตอบ “ชะ… ใช่แล้ว”
เมื่อเห็นอินซานยอมพูดความจริง ลู่เฉินจึงถามต่อ “แล้วภารกิจนั้นใครเป็นคนออก”
“ข้า… ข้าไม่รู้” อินซานรีบตอบอย่างร้อนรน
ลู่เฉินซักถามอีกครั้ง “พูดมา”
อินซานตอบอย่างหงุดหงิด “ข้าไม่รู้จริง ๆ!”
ลู่เฉินสงสัย “ไม่รู้งั้นหรือ?”
“ภารกิจพิเศษที่วังทะเล
