าะ “ในเมื่อเจ้ารู้แล้วก็ควรจะรู้ว่าข้าไม่มีวันตาย”
ลู่เฉินกล่าว “ข้ามีวิธีที่จะขังเจ้าได้ แต่ข้ายังไม่คิดจะลงมือเท่านั้น”
ถังอิงลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะพูด “งั้นเจ้าออกมาสิ ข้าไม่กอดเจ้าแล้ว ได้หรือไม่?”
เมื่อได้ยินดังนั้น ชายหนุ่มจึงยอมออกมา
ถังอิงเองก็รักษาสัญญา แต่นางกลับมองไปทางลู่เฉิน พลางถามด้วยรอยยิ้ม “เหตุใดเจ้าถึงกลัวการให้ข้าโอบกอดนักเล่า?”
“เหตุใดต้องให้เจ้าโอบกอดด้วยล่ะ?” ลู่เฉินย้อนถาม
ถังอิงครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะอธิบาย “เจ้าดูสิ เจ้าไร้พันธะ ข้าเองก็ไร้พันธะ เป็นคู่ครองกันได้พอดี”
“ข้าบอกแล้วว่าเป็นไปไม่ได้!” ลู่เฉินพูดจบก็หันหลังให้นาง และไม่พูดอะไรอีก
ถังอิงไม่เข้าใจจึงถาม “หรือว่าเจ้ามีสตรีของตนเองแล้ว?”
ลู่เฉินไม่ตอบคำ
ถังอิงหัวเราะ “ข้าว่าในใจของเจ้าต้องมีสตรีผู้หนึ่งแน่ ๆ”
สตรี?
ลู่เฉินพลันนึกถึงอาจารย์ของตนเองโดยไม่รู้ตัว
ถังอิงเห็นลู่เฉินเหม่อลอยอยู่ตรงนั้น ก็ราวกับค้นพบบางสิ่ง จึงกล่าวว่า “ดูเหมือนเจ้าจะมีสตรีของตนเองจริง ๆ!”
ชายหนุ่มไม่พูดอะไร และทำเพียงเดินต่อไปข้างหน้า
ถังอิงย่อมไม่ยอมแพ้ และในใจพึมพำว่า ‘ข้าต้องดูให้ได้ว่าสตรีในใจของเจ้า เป็นหญิงงามเพียงใด!’
ดังนั้นถังอิงจึงตัดสินใจติดตามลู่เฉินไป และหวังว่าจะสามารถค้นหาสตรี ที่ทำให้ลู่เฉินหวั่นไหวได้
ลู่เฉินไม่รู้ว่านางกำลังคิดอะไร เขาเพียงจ้องมองไปยังภูเขาเหมันต์ ที่อยู่กลางทะเลเบื้องหน้า
หลังผ่านไปครู่ห
