ึงกับดวงตาเบิกค้าง โดยเฉพาะม่อเหรินที่รีบถามอย่างร้อนรน “ท่านประมุขลัทธิ นี่มันเรื่องอะไรกันขอรับ?”
“หรือว่าสิ่งที่ข้าพูดไปเมื่อครู่ยังไม่ชัดเจนพอ?”
“แต่เขา…”
“เขาเป็นอะไรหรือ?” ถังอิงจ้องตาอีกฝ่ายพลางถาม
ม่อเหรินตกใจจนพูดไม่ออก ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไร
แต่ลู่เฉินกลับพูดกับถังอิงว่า “ข้ากลายเป็นบุรุษของเจ้าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?”
“เพราะเจ้าเก่งกาจและถูกใจข้า เจ้าเลยเป็นบุรุษของข้าโดยธรรมชาติ” ถังอิงแย้มยิ้มอย่างเย้ายวนพลางพูด
“เจ้าคิดมากเกินไป!” ลู่เฉินพูดจบก็เตรียมจะจากไป
ถังอิงรีบพูดกับทุกคนทันทีว่า “ข้าจะออกไปข้างนอกสักหน่อย พวกเจ้าอยู่ที่นี่ให้ดี ๆ ล่ะ”
พูดจบ หญิงสาวก็เตรียมจะเดินตาม แต่ลู่เฉินกลับหันไปยิ้มให้ปรมาจารย์เคล็ดวิชาโลหิต “ความแค้นระหว่างพวกเรา ต้องชำระกันเสียหน่อย”
สีหน้าของปรมาจารย์เคล็ดวิชาโลหิต พลันเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว “เจ้า… เจ้าจะทำอะไร!?”
ลู่เฉินปล่อยฝ่ามือทำลายวิญญาณออกไปทันที จากนั้นวิญญาณในร่างของปรมาจารย์ เคล็ดวิชาโลหิตก็แตกสลาย และคำสั่งสังหารล่าค่าหัวก็ไร้ผล ร่างของเขาล้มลงกับพื้น
เหล่าผู้อาวุโสที่อยู่ในสถานที่แห่งนั้นต่างตกตะลึง ไม่มีใครคาดว่าจะเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้น
ลู่เฉินเดินจากไป
ถังอิงหันไปมองทุกคน “ต่อไปนี้อย่าไปยั่วโมโหเขาอีก เข้าใจหรือไม่?”
ทุกคนพยักหน้า ส่วนถังอิงรีบวิ่งตามไปทันที “ข้าบอกว่ารอข้าด้วยไง!”
…
ทุกคนงุนงง และบางคนหันไปมองม่อเหริน “ผู้
