ั้นเจ้าคิดว่าข้าไม่งามหรือ?”
“ไม่ได้ไม่งาม… เพียงแค่ยังไม่ถึงขั้นทำให้ข้าเคลิบเคลิ้มได้เท่านั้น”
คำตอบของลู่เฉินเหมือนคมมีด ที่ฟันลึกลงกลางใจของถังอิง และทำให้นางรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา “เช่นนั้นเจ้าจงฟังให้ดี! นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปข้าจะทำให้เจ้า ต้องตกหลุมเสน่ห์และพลังของข้าให้จงได้!”
ลู่เฉินหัวเราะอย่างจนใจ “เจ้าช่างดื้อด้านจริง ๆ”
ทันใดนั้นถังอิงก็ยกมือวางลงบนบ่าของลู่เฉิน ส่วนอีกมือหนึ่งโอบเอวของเขาเข้ามาใกล้ พร้อมส่งเสียงหัวเราะอย่างเย้ายวน “เป็นอย่างไรบ้าง? เคล็ดวิชาของข้ารวดเร็วใช่หรือไม่?”
“ก็นับว่าว่องไวอยู่หรอก แต่แค่พันธนาการเช่นนี้ เจ้าคิดว่าทำอะไรข้าได้งั้นหรือ?” ลู่เฉินยิ้มเยาะ
ถังอิงหัวเราะ ก่อนจะใช้มือลูบไล้ร่างกายของเขา ทว่าเมื่อปลายนิ้วสัมผัส กลับพบว่าร่างของลู่เฉินราวกับปุยนุ่น มันนุ่มนิ่มคล้ายไม่ใช่ร่างกายจริง ๆ
“นี่มัน… ร่างกายอะไรกัน!?” ถังอิงอุทานด้วยความตกใจ
ลู่เฉินยิ้มลึกลับ “เรื่องเช่นนี้… ข้าย่อมไม่บอกเจ้า”
ถังอิงอดใจไม่ไหว และใช้มือคลำไปทั่วร่างราวหญิงสาวคลั่งไคล้ชายงาม ส่วนลู่เฉินถึงกับรู้สึกอึดอัด “เจ้ารู้หรือไม่… นี่ไม่ต่างอะไรกับโสเภณีตามหอโคมแดงแล้ว”
“อย่างน้อยก็เป็นโสเภณีชั้นสูงมิใช่หรือ?” ถังอิงยังไม่วายหยอกเย้า
ลู่เฉินส่ายหน้า ก่อนจะคว้าข้อมือของนางเอาไว้และเอ่ย “พอเถิด เจ้าควรเอาจริงเสียที และหากมีวิชาอะไรก็รีบนำออกมาเถิด”
ถังอิงยังคงเย้าแหย่ไม