เพื่อกำราบเจ้าต่างหาก”
“เจ้ากำราบข้าไม่ได้หรอก!” ถังอิงยังคงมั่นใจ
“อีกไม่นานเจ้าก็จะรู้เอง”
พูดจบ ลู่เฉินก็ใช้ฝ่ามือแปดวิญญาณ กำปั้นที่รุนแรงประดุจ มัดพันวิญญาณโถมเข้าใส่ จนทำให้ถังอิงรู้สึกเหมือนวิญญาณ ถูกพันธนาการจนตกใจ
“เจ้าคนนี้! เหตุใดพูดจบก็ลงมือเลยล่ะ!?”
“ข้าเคยบอกแล้วว่าข้าจะกำราบเจ้า ดังนั้นจงใช้วิชาใดที่เจ้ามี ออกมาให้หมดเถิด!”
ถังอิงแค่นเสียง “เช่นนั้นข้าจะลงมือจริงแล้ว!”
“มาเถิด” ลู่เฉินรอคอยอย่างใจจดใจจ่อ และคาดหวังให้นางเรียกสัตว์ปีศาจออกมา
ทว่าถังอิงกลับไม่ได้เรียกทันที แต่นำวิญญาณแห่งศาสตราออกมาแทน
วิญญาณนี้แปรเปลี่ยนรูปลักษณ์ จนเหมือนถังอิงทุกประการ นางลอยกลางอากาศพลางรอรับคำสั่ง “ไป จับกุมเขา!”
“ทราบ!”
พูดจบ วิญญาณศาสตราก็วาดค่ายกล พร้อมกักขังลู่เฉินเอาไว้ภายใน
ถังอิงหอบหายใจพลางหัวเราะ “ตอนนี้เจ้าติดกับแล้วใช่หรือไม่?”
ลู่เฉินหัวเราะเยาะ “คิดว่าแค่วิญญาณศาสตราเพียงตนเดียว จะกักขังข้าเอาไว้ได้หรือ?”
“หึ อย่าประเมินต่ำไป วิญญาณศาสตราของข้าไม่ธรรมดาหรอก!”
“เช่นนั้นเจ้าก็ดูให้ดี”
พูดจบ ลู่เฉินก็เอ่ยคาถาสยบภูติมามัดพัน จนวิญญาณตนนั้นทรมานเจียนสิ้นใจ
ถังอิงตกใจ “ปล่อยมันเดี๋ยวนี้!”
ลู่เฉินยิ้ม “ถ้าอยากให้ข้าปล่อย ก็เผยวิชาที่เหลือของเจ้าออกมาซะ!”
ถังอิงพลันโกรธจัด “หากเจ้าไม่ปล่อยมัน ข้าจะเรียกสัตว์ปีศาจที่แข็งแกร่งที่สุด ของลัทธิมารเหมันต์ออกมา!”
ชายหนุ่มหัวเราะและเอ
