งจากต้วนเสี่ยเห็นซากเสือกินวิญญาณ ถูกดูดจนร่างแห้งเกลื่อนถ้ำก็ตกใจ “ท่าน… นี่มัน…”
ลู่เฉินส่ายหน้า “ไม่ต้องสนใจ ข้าเรียกเจ้ามาเพราะอยากถาม ประมุขของพวกเจ้าเป็นสตรีงั้นหรือ?”
“ขอรับ” ต้วนเสี่ยตอบรับ
“เล่าให้ข้าฟังหน่อยสิ”
ต้วนเสี่ยรีบอธิบาย “นางมีนามว่าถังอิง เป็นผู้ครองตำแหน่งประมุขมานานถึงสามหมื่นปี!”
“โอ้? สามหมื่นปีเลยงั้นหรือ?” ลู่เฉินเลิกคิ้ว
“ขอรับ เมื่อสามหมื่นปีก่อนท่านประมุขคนเก่า เลือกนางสืบทอดตำแหน่ง และนับแต่นั้นมานางก็นำพาลัทธิจนกลายเป็น หนึ่งในกลุ่มพลังอำนาจยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งพื้นที่ที่เจ็ด”
ชายหนุ่มยิ้มพลางเอ่ย “ไปกันเถอะ ข้าอยากพบนางสักหน่อย”
“ท่าน…พูดจริงหรือ!” ต้วนเสี่ยหน้าถอดสี
แต่ลู่เฉินไม่สนใจและก้าวเดินไปข้างหน้า ต้วนเสี่ยจึงต้องตามไปอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ
ไม่นานก็ถึงประตูหินบานใหญ่ซึ่งเปิดออก ภายในเต็มไปด้วยเหล่าอาวุโ สและกลิ่นอายปีศาจอัดแน่น
กลางห้องมีลูกแก้วสีม่วงลอยอยู่ และเสียงหญิงสาวเมื่อครู่ก็ดังมาจากภายในนั้น
เมื่อม่อเหรินเห็นลู่เฉิน เขาก็รีบร้องบอก “ท่านประมุข ก็คือเขา!”
“ข้ารู้อยู่แล้ว” เสียงหญิงสาวเอ่ยอย่างเย็นชา
บรรดาผู้อาวุโสพากันเย้ยหยัน “เจ้าหนุ่ม เจ้ากล้ามากนะที่บุกเข้ามาถึงที่นี่!”
“วันนี้เจ้ามาแล้ว ก็อย่าหวังจะได้กลับออกไป!”
“เมื่อครู่เจ้าไม่ใช่อวดดีอยากทำลายลัทธิของเราหรือ? เช่นนั้นก็ลองดูสิ!”
“ตอนนี้ท่านประมุขของพวกเราอยู่ตรงนี้แล้ว ข้าอยากดูนัก
