บทที่ 769 คนที่ต้องการหนีควรจะเป็นเขา!
เมื่อต้วนเสี่ยเห็นลู่เฉินพูดจาอวดดี เงาโซ่แสงโลหิตมากมาย จึงหลอมรวมขึ้นมาบนร่างของเขาทันที
โซ่ตรวนเหล่านี้ทะลุผ่าน ‘กายเนื้อ’ ของลู่เฉินได้โดยตรง และพันรัดบนวิญญาณของชายหนุ่มไว้ ราวกับต้องการจะทำให้วิญญาณของเขาถูกบดขยี้
เซี่ยอีฉานที่มองอยู่อีกด้านหนึ่งรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา
หั่วเตาหลางขมวดคิ้วมุ่น และเมื่อคิดจะลงมือ ลู่เฉินกลับพูดกับคนทั้งสองว่า “อย่ารีบร้อน ข้ากำลังเล่นกับพวกเขา”
“เล่น?” ทั้งสองสงสัย
แต่ต้วนเสี่ยกลับเผยรอยยิ้มเย็นชา “เจ้าหนู เจ้ารู้สึกว่ากำลังสนุกหรือ?”
“ใช่ สนุกเป็นอย่างยิ่ง!” ลู่เฉินฉีกยิ้มพลางมองต้วนเสี่ย
ต้วนเสี่ยฉีกยิ้มออกมา “วิญญาณของเจ้าถูกข้าพันรัดเอาไว้แล้ว และเพียงความคิดเดียวของข้า ก็สามารถลากวิญญาณเจ้าออกมาได้”
“เจ้าลองลากออกไปดูสิ” ลู่เฉินยิ้มพลางมองต้วนเสี่ย
ต้วนเสี่ยรู้สึกโมโหขึ้นมาเล็กน้อย เขาเบิกตากว้างพลางมองไปยังลู่เฉิน “เจ้าหนู เจ้าคงไม่คิดจริง ๆ หรอกนะว่า ข้าจะไม่กล้าลงมือทำอะไรเจ้า?”
“ข้าพูดไปแล้ว รีบลองซะ” ลู่เฉินยิ้มอย่างมีเลศนัย
ต้วนเสี่ยบันดาลโทสะขึ้นมา จึงรีบดึง ‘โซ่ตรวนแดงชาด’ ทันที เขาคิดจะให้โซ่ตรวนแดงชาดนี้ลากวิญญาณของอีกฝ่ายออกมา แต่โซ่ตรวนนี้ราวกับถูกบางอย่างยึดแน่นเอาไว้ และไม่ว่าจะลองอย่างไรก็ไม่สามารถลากออกมาได้
“แปลกนัก” ต้วนเสี่ยพึมพำออกมา
ลู่เฉินกลับมองไปยังเขา “เพิ่มพลังขึ้นอีกเล็กน้อย มิ
