บทที่ 768 พลังที่ถูกส่งมา เหตุใดจึงไม่ต้องการ?
หลังจากคนเหล่านี้สวมเกราะมารโลหิตแล้ว เมื่อหั่วเตาหลางโจมตีลงบนร่างของพวกเขา จึงไม่เกิดผลใด ๆ
หั่วเตาหลางสับสนขึ้นมาทันที จากนั้นจึงลองดูอีกครั้ง แต่ผลลัพธ์ยังเป็นเช่นเดิม
เซี่ยอีฉานที่อยู่อีกด้านหนึ่งจึงอธิบายขึ้นมา “อย่าลองเลย ไม่มีประโยชน์หรอก เกราะมารโลหิตสามารถต้านทานเคล็ดวิชาของผู้ฝึกฝนวิถีเซียนได้ และด้านบนยังมีอักขระยันต์พิเศษบางอย่าง ดังนั้นหากต้องการทำลายการป้องกันของเกราะ จึงนับเป็นเรื่องยาก”
หั่วเตาหลางคิดไม่ถึงว่าเกราะมารโลหิตเหล่านี้ ยังมีประสิทธิภาพเช่นนี้ด้วย
และในขณะนั้นเอง มีคนผู้หนึ่งเดิมออกมาท่ามกลางกลุ่มคน คนผู้นี้ผมกระเซอะกระเซิง ขาข้างหนึ่งสั้นกว่าอีกข้าง ทำให้เขาเดินกะเผลก และเมื่อคนเหล่านั้นเห็นเขา ต่างก็พูดด้วยความเคารพว่า “ศิษย์พี่ต้วน”
เซี่ยอีฉานตกตะลึงขึ้นมา “ต้วนเสี่ย”
ต้วนเสี่ยเดินออกมาด้านหน้ากลุ่มคน พร้อมจ้องมองเซี่ยอีฉานพลางยิ้มอย่างเย็นชา “ข้าก็หลงคิดว่าผู้ใดมาสร้างความวุ่นวายกัน ที่แท้ก็หลวงจีนอัปลักษณ์แห่งสำนักเหมันต์นี่เอง”
สีหน้าของเซี่ยอีฉานพลันเปลี่ยนไป จากนั้นจึงกระซิบเบา ๆ กับลู่เฉิน “นายท่าน เขาคือรองผู้นำผู้พิทักษ์โลหิต มีนามว่าต้วนเสี่ย และพลังนับว่าไม่ธรรมดา”
“ไม่ธรรมดา แต่ก็เป็นเพียงชายตัวเล็ก ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก” คำพูดของลู่เฉิน ทำให้ผู้พิทักษ์โลหิตที่อยู่ตรงนั้นรู้สึกโมโหขึ้นมาทันที
ผู
