าหลางยังกล้าลงมือ จึงตะโกนขึ้นมา “รนหาที่ตาย!”
พูดจบ คนผู้นั้นก็ส่งเสียงร้องประหลาดออกมา จากนั้นบนพื้นหิมะรอบ ๆ จึงค่อย ๆ หลอมรวมผู้พิทักษ์โลหหิตจำนวนมากออกมา และแต่ละคนยังดูมีแสงสีเลือดสว่างวาบขึ้น ศาสตราวุธที่นำออกมาเองก็มีหลายรูปแบบ
“อย่างไรกัน กลัวหรือไม่?” ผู้พิทักษ์โลหิตคนนั้นมองไปยังหั่วเตาหลางและคนอื่น ๆ พลางตะโกนถาม
หั่วเตาหลางไม่กลัว จากนั้นกระบี่ทั้งสองของเขาก็เริ่มเคลื่อนไหว เพลิงมากมายพุ่งออกไปชนเข้ากับคนเหล่านั้น ต่อมาคนเหล่านั้นก็รู้สึกราวกับ ไอมารภายในร่างกายถูกเผาไหม้
เรื่องนี้ทำให้ผู้พิทักษ์โลหิตเหล่านั้นตกตะลึงขึ้นมา ก่อนทั้งหมดต่างถอยออกไป
เซี่ยอีฉานคิดไม่ถึงว่าเคล็ดวิชากระบี่ของหั่วเตาหลาง จะใช้ได้กับผู้ฝึกฝนวิถีมาร
เห็นได้ชัดว่าผู้พิทักษ์โลหิตเหล่านั้นไม่สนใจ และหลังจากถอยออกไปได้ระยะหนึ่งอย่างรวดเร็ว ก็สวมเกราะสีเลือดทีละคน
เซี่ยอีฉานตกตะลึง “ไม่ดีแล้ว พวกเขาสวมเกราะมารโลหิต!”
