บทที่ 763 ประสบการณ์ครั้งแรกที่ทุกคนไม่มีวันลืม!
วิญญาณมารตัวอื่น ๆ เองก็รู้สึกเช่นกัน และลู่เฉินก็ชอบที่อีกฝ่ายคิดเช่นนี้ ดังนั้นจึงยิ้มออกมา “ได้ มาเถิด”
การยั่วยุของลู่เฉิน ทำให้เหล่าวิญญาณมารรู้สึกโมโหขึ้นมา
เหล่าวิญญาณมารพลันแข็งแกร่งมากขึ้นกว่าเมื่อครู่ และการโจมตีที่ปล่อยออกมาก็แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ดังนั้นเซี่ยอีฉานและหั่วเตาหลาง จึงถูกลู่เฉินส่งเข้าไปยังประตูไร้สิ่งสรรพ เพื่อป้องการไม่ให้เกิดเรื่องใด ๆ ขึ้น
ส่วนหวังฝูทำได้เพียงมองด้วยความตกตะลึงอยู่อีกด้านหนึ่ง
แต่เมื่อการโจมตีของคนเหล่านี้ ตกลงสู่ร่างของลู่เฉิน กลับไม่มีผลกระทบใด ๆ ต่อชายหนุ่มเลย จึงทำให้หวังฝูรู้สึกสงสัย วิญญาณมารเหล่านั้นเองก็รู้สึกสับสนขึ้นมา พวกเขาคิดไม่ถึงว่าลู่เฉินจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้
ลู่เฉินฉีกยิ้มพลางมองไปยังวิญญาณมารเหล่านั้น “ลงมือต่อเถิด”
เหล่าวิญญาณมารพลันหวาดกลัวขึ้นมา จึงค่อย ๆ หยุดโจมตีลง และหลบถอยออกไปไกล ๆ เพราะพวกเขากลัวว่าลู่เฉินจะลงมือจัดการพวกเขา
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ลู่เฉินต้องการ เขาจึงยิ้มพลางมองอีกฝ่าย “อย่างไรกัน? ไม่ลงมือแล้วหรือ?”
“หะ… หากมีเรื่องใดก็มาเจรจากันเถิด” วิญญาณมารคิดอยากประนีประนอม
และยังมีวิญญาณมารอีกตนหนึ่งพูดขึ้นมาว่า “ใช่ นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิดทั้งสิ้น!”
“เจ้าหนู คือว่า… พวกเราไม่โจมตีเจ้าแล้ว”
ทุกคนคิดว่าเมื่อทำเช่นนี้แล้วลู่เฉินจะปล่อยพวกตนไป แต่ชายหนุ่มกลับพู
