ู่หนึ่ง ก่อนจะได้สติกลับคืนมา จากนั้นจึงนำทางไปอย่างว่าง่ายและไม่กล้าคัดค้านใด ๆ
ขณะที่กำลังเดินทางอยู่นั้น ลู่เฉินอดถามขึ้นมาไม่ได้ว่า “เหตุใดพวกเจ้าจึงต้องหนีมาที่นี่?”
หวังฝูอธิบายออกมา “พื้นที่ที่เจ็ดนี้มีไอมารรุนแรงที่สุด สำหรับผู้ฝึกฝนวิถีมารอย่างพวกเราแล้ว การมีไอมารนับว่าเป็นสิ่งที่ดีที่สุด ดังนั้นพวกเราจึงมาที่นี่ แต่เมื่อมาถึงแล้วจึงทราบว่าหากคิดจะฝึกฝนที่นี่นั้น ก็นับว่าเป็นไปไม่ได้เลย”
“หลังจากนั้น?”
“ที่นี่มีคนผู้หนึ่งสวมชุดคลุมและหน้ากากสีดำ ทำร้ายพวกเราจนบาดเจ็บ จากนั้นก็ผนึกพวกเราเอาไว้” หวังฝูค่อย ๆ อธิบายออกมา
ลู่เฉินคิดว่าน่าจะเป็นสิ่งประหลาดลึกลับนั่น จึงเอ่ยถามขึ้นมา “หมายความว่าพวกเจ้าที่มาที่นี่ล้วนถูกจัดการ และวิญญาณก็ถูกผนึกเอาไว้ที่นี่ใช่หรือไม่?”
“ขอรับ หลังมาถึงที่นี่ก็จะถูกจับและผนึกเอาไว้ที่นี่ทันที”
เมื่อชายหนุ่มเข้าใจแล้ว หวังฝูจึงสบถออกมา “และไม่รู้ว่าชายคนนั้นคือตัวอะไร จึงจัดการได้ยากเย็นยิ่งนัก!”
ลู่เฉินแสยะยิ้มออกมา แต่ก็ไม่ได้พูดตอบใด ๆ
…
หลังจากขณะนั้น ภายในพื้นที่ปิดผนึกมีร่างของวิญญาณมาร อยู่ปะปนด้วยกันเป็นจำนวนมาก อีกทั้งยังถกเถียงกันขึ้นมาด้วย
“เจ้าหนูคนนั้นคงจะหาที่นี่ไม่พบใช่หรือไม่?”
“ถ้าเขากล้าเข้ามา พวกเราก็จัดการเขาซะ!”
“ใช่ ร่างที่แท้จริงของพวกเราต่างอยู่ที่นี่ ที่นี่พวกเราไม่ได้เป็นเพียงร่างวิญญาณเท่านั้น!”
“ใช่ พลังร่างวิญญาณที่แท
