ะพูดว่า “ท่านอาจารย์”
เจ้าสำนักมองไปทางฝูงชน จากนั้นจึงเลื่อนสายตาไปทางลู่เฉิน แล้วย้อนกลับมาหาเซี่ยอี้ชาน “เซี่ยอี้ชาน เจ้ารู้ว่าผลที่ตามมาจากการนำผู้คนมาสร้างปัญหาหรือไม่?”
“ท่านอาจารย์ ข้า…” เซี่ยอีฉานไม่รู้จะอธิบายอย่างไร
เจ้าสำนักพูดอย่างเศร้าโศก “เอาละ ข้าไม่อยากฟังคำแก้ตัวของเจ้า!”
เซี่ยอีฉานถอนหายใจอย่างจนใจ เจ้าสำนักเปลี่ยนไปมองทางลู่เฉิน และพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “เจ้าหนู ข้าเป็นเจ้าสำนักของที่นี่ ถ้าเจ้าไม่อยากตายก็หยุดมือซะ!”
“หยุด? หยุดอันใด?”
“เจ้าไม่ได้สร้างปัญหางั้นหรือ?” เจ้าสำนักถาม
ลู่เฉินยิ้มพลางพูดว่า “เห็นได้ชัดว่าข้าอยากออกจากแดนลับแห่งนี้ แต่กลับกลายเป็นว่าลูกสาวของเจ้า กับศิษย์พี่คนนี้ของนางต้องการหยุดข้า!”
