ื่น ๆ ตื่นเต้นเมื่อได้ยินว่าเจ้าสำนักกำลังจะมา
เฉออู่จ้องมองลู่เฉินที่ติดอยู่ข้างใน “เจ้าหนู ท่านพ่อของข้าคุยด้วยไม่ง่ายเหมือนข้าหรอกนะ ดังนั้นเจ้าควรยอมจำนนเสียดีกว่า เผื่อว่าท่านพ่อของข้าจะยอมปล่อยเจ้าไป”
ลู่เฉินยิ้ม “เจ้าไม่คิดว่าตาข่ายกระจอก ๆ นี้จะขังข้าได้หรอกใช่หรือไม่?”
เฉออู่ขมวดคิ้วหลังจากได้ยินเช่นนี้ และซางเจี้ยนซานก็ยิ่งไม่พอใจกว่าเดิม “เจ้าหนู ถ้าอาจารย์ของข้าไม่สั่งให้หยุด ข้าคงฆ่าเจ้าตายไปนานแล้ว”
“ถ้าคิดอย่างนั้นจริง เจ้าก็ไร้เดียงสานัก!” หลังลู่เฉินพูดจบ เปลวไฟสิบดวงก็พุ่งออกไปทั่วร่างกายของเขา
ลู่เฉินมีเม็ดยาสีทองสิบอัน ซึ่งสามารถควบแน่นเป็นเปลวไฟที่แตกต่างกันได้สิบดวง และเมื่อเปลวไฟเหล่านี้ถูกหลอมรวมเข้าด้วยกัน พวกมันก็กลายเป็นพลังที่ทรงพลัง จนแม้แต่ใยแมงมุมก็ถูกแผดเผาทันที
ทุกคนในสถาที่แห่งนั้นต่างตะลึงงัน
บางคนเอ่ยขึ้นยังไม่อยากจะเชื่อ “นี่เป็นเรื่องจริงหรือ?”
ซางเจี้ยนซานที่ตกตะลึงกว่าใคร เอ่ยพลางเบิกตาดว้าง “เกิดอันใดขึ้นกัน?”
เฉออู่คล้ายใกล้จะเสียสติ “แม้แต่ตาข่ายใยแมงมุมก็ถูกเผางั้นหรือ?”
เซี่ยอีฉานถอนหายใจด้วยความโล่งอก แล้วพูดว่า “นายท่านน่ากลัวเกินไปแล้ว”
ในขณะที่คนเหล่านี้กำลังพูดคุยกัน แสงสีทองก็วูบไหวขึ้นมาในอากาศ จากนั้นร่างของชายวัยกลางคนที่สวมชุดเกราะสีทองก็ปรากฏตัวขึ้น
“ท่านพ่อ” เฉออู่เอ่ยแล้วมองไปทางลู่เฉินทันที
ทางซางเจี้ยนซานก็ก้าวไปข้างหน้าแล
