ขาซากศพปราบมัน และหลังจัดการซากศพยักษ์แล้วเขาก็ออกจากที่นี่ พร้อมไปยังประตูถัดไปอย่าง ‘ประตูแห่งผนึก’
“ประตูแห่งวิญญาณ ประตูแห่งชีวิต และประตูแห่งความตายหายไปหมดแล้ว ไม่รู้ว่าประตูผนึกนี้จะเป็นอย่างไร” ลู่เฉินพึมพำกับตัวเอง
เขาบุกเข้าไปยังประตูแห่งผนึก
ภายในประตูแห่งผนึก หั่วเตาหลางยืนนิ่งอยู่กับที่ ขณะที่บริเวณโดยรอบว่างเปล่า ราวกับว่าไม่มีอะไรอยู่เลย
ลู่เฉินรู้สึกแปลก ๆ เขาจึงค่อย ๆ เดินไปหาหั่วเตาหลางทีละก้าว
แต่เมื่อชายหนุ่มเดินมาถึงด้านหน้าของหั่วเตาหลาง และกำลังจะแตะตัวอีกฝ่าย หั่วเตาหลางกลับลืมตาขึ้น จากนั้นกระบี่เพลิงก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา พร้อมแทงเข้าหาลู่เฉินอย่างรวดเร็ว
ลู่เฉินถอยไปด้านหลังทันที โดยวูบหายกลับมาราวกับเงา
ดวงตาของหั่วเตาหลางกลายเป็นสีแดงก่ำ ทางลู่เฉินที่มองอยู่เอ่ยขึ้นเยาะหยัน หลังจากตระหนักว่าอีกฝ่ายถูกควบคุม “เจ้าคิดว่าหากตัวเองควบคุมวิญญาณของเขาแล้ว จะสามารถทำร้ายข้าได้งั้นหรือ?”
“กระทั่งแบบนี้ก็ยังไม่สามารถทำร้ายเจ้าได้!” ตัวประหลาดแห่งแดนลับคำรามด้วยความโกรธ
ลู่เฉินยิ้มเล็กน้อย “นั่นเป็นเพราะเจ้าอ่อนแอเกินไป!”
หลังจากพูดแล้ว ชายหนุ่มก็ใช้เคล็ดวิชาวิญญาณสายฟ้า แล้วพุ่งเข้าไปในร่างของหั่วเตาหลาง
วิญญาณของหั่วเตาหลางเหมือนกับของเซี่ยอีฉาน วิญญาณถูกพันไว้ด้วยด้ายสีดำ แต่คราวนี้ลู่เฉินไม่ได้เอาพวกมันออกทันที เขากลับเดินไปรอบ ๆ พื้นที่จิตของหั่วเตาหลาง แล้ว
