ั้ง แต่ขณะที่เขากำลังลงมือนั้น ลู่เฉินจึงหลบเลี่ยงและไปยืนอยู่ด้านด้านหลังของร่างอีกฝ่ายพลางฉีกยิ้ม “ดูเหมือนว่า เจ้าอยากจะให้เม็ดยาของตัวเองถูกทำลายจริง ๆ”
“ช้าก่อน!” ชายชราร้อนใจขึ้นมา
“อย่างไรกัน? ยอมแล้วหรือ?”
“เจ้าอยากรู้สิ่งใด?”
ดูเหมือนอีกฝ่ายจะ ‘ยอมอ่อนลง’
ลู่เฉินยิ้มพลางมองเขา “ประมุขวังน้ำแข็งแห่งนี้คือผู้ใด และวันนี้เจ้ารู้หรือไม่ว่ามีคนบุกเข้ามาภายในวังน้ำแข็งนี้?”
“ประมุขคือนายท่าน แต่ข้าไม่รู้ว่าเขาคือใคร และเรื่องที่เจ้าบอกว่ามีผู้บุกเข้ามาในวังน้ำแข็งนี้ ข้าต้องรู้อยู่แล้ว” ชายชราตอบกลับ
ชายหนุ่มแสยะยิ้มออกมา “เช่นนั้นเจ้ามีนามว่าอย่างไร และผู้ที่บุกเข้ามาเหล่านั้นอยู่ที่ใดกัน?”
“ข้ามีนามว่าเหล่าปิง ส่วนคนเหล่านั้นถูกนายท่านนำตัวไปยังห้องลับแห่งชีวิตแล้ว” เหล่าปิงอธิบายออกมา
“ห้องลับแห่งชีวิต?”
“ห้องลับแห่งวิญญาณก็คือห้องลับของเหล่าวิญญาณ ส่วนชีวิต หมายถึงสิ่งมีชีวิต”
“เช่นนั้นคนตายล่ะ?”
“คนตาย!”
ลู่เฉินสงสัย “แล้วผนึกล่ะ?”
“ผนึก ข้าไม่รู้! ข้ารู้เพียงสามลำดับแรก และไปได้เพียงสามห้องลับแรกเท่านั้น ลำดับสุดท้ายข้าไม่สามารถเข้าไปได้” เหล่าปิงค่อย ๆ อธิบายออกมา
หลังจากลู่เฉินพยักหน้ารับรู้ เขาก็ปล่อยหมอกสีม่วงออกมามากมาย
เหล่าปิงเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ “นี่คือสิ่งใดกัน?”
“ข้าอยากรู้ว่าเจ้าไม่ได้โกหก” เขายิ้มพลางมองเหล่าปิง
สีหน้าของเหล่าปิงพลันเปลี่ยนไป “เจ้ากล้าทำอะไรข้
