อลู่เฉินเห็นนางมีท่าทีร้อนรน จึงพูดขึ้นมา “อย่าเสียพลังเปล่านักเลย เจ้าไม่สามารถออกไปจากที่นี่ได้”
“เป็นไปไม่ได้ ข้าคิดว่าออกไปได้” หญิงสาวพูดด้วยความมั่นใจ
“โอ้? อย่างนั้นหรือ?”
นางยังคงมีความพยายาม และมั่นใจว่าตนสามารถออกไปจากที่นี่ได้ จึงปล่อยการโจมตีออกมามากมาย ปล่อยการโจมตีเหล่านี้ขึ้นไปบนเพดาน
แต่มันกลับไม่สามารถทำให้เพดานเสียหายได้
ภาพที่เห็นนี้ทำให้หญิงสาวรู้สึกวิตกกังวลเป็นอย่างมาก และยังก่นด่าออกมา “ตายซะ!”
“ยังคิดขัดขืนอีกหรือ?” เมื่อเห็นอีกฝ่ายพึมพำออกมา ลู่เฉินจึงแสยะยิ้ม
“แม้ข้าจะไม่สามารถออกไปได้ ทว่าเจ้าก็ทำอะไรข้าไม่ได้” เมื่อหญิงสาวพูดจบ ก็นั่งลงอีกด้านหนึ่ง จากนั้นทั้งร่างพลันกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็ง
ลู่เฉินจ้องมองรูปปั้นน้ำแข็งพลางยิ้ม “เจ้าคงไม่คิดว่ากลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งแล้ว ข้าจะไม่สามารถทำอะไรเจ้าได้หรอกนะ”
“รูปปั้นน้ำแข็งของข้าแข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง! อย่าว่าแต่เจ้าเลย แม้แต่ผู้ที่แข็งแกร่งกว่าขั้นแปลงเซียน ก็ไม่สามารถเข้าใกล้ได้” หญิงสาวพูดด้วยความมั่นใจ
“เช่นนั้นเจ้าต้องดูให้ดีแล้ว!” เมื่อลู่เฉินพูดจบ จึงใช้ ‘เคล็ดวิชาวิญญาณสายฟ้า’ พุ่งตัวเข้าไปภายในรูปปั้นน้ำแข็งทันที และได้พบวิญญาณของหญิงสาวภายในพื้นที่จิตของนาง
วิญญาณของหญิงสาวในตอนนี้ดูปกติยิ่งนัก ไม่มีหางและใบหน้าของอสูรจิ้งจอก กลับดูเหมือนหญิงสาวทั่วไป
แต่หญิงสาวผู้นี้ดูดุร้าย และยังจ้องมองลู่เฉิน “เจ
