บทที่ 745 เป็นมนุษย์ แต่กลับมีใบหน้าอสูรจิ้งจอก
หลังลู่เฉินเห็นท่าทางมั่นใจของอีกฝ่าย จึงแสยะยิ้มออกมา “ได้ มาให้ข้าได้ชื่นชมเสียหน่อย ว่าเจ้ามีความสามารถเช่นไรกัน!”
“ทว่าก่อนที่จะลงมือ ข้าอยากรู้ว่าเจ้าคือผู้ใด ใครส่งเจ้ามา และมาที่นี่ด้วยเป้าหมายใด” หญิงสาวในโลงศพหินสีขาวโพลนเอ่ยถามขึ้นมา
“ให้ข้าตอบหรือ?”
“ใช่!”
“เช่นนั้นเจ้าต้องบอกข้าก่อน ว่าเจ้าคือผู้ใด และมีความสัมพันธ์ใดกับสิ่งประหลาดลึกลับนั่น” เขาย้อนถามขึ้นมา
เมื่อคนในโลงศพหินสีขาวได้ยินดังนั้น จึงรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาเล็กน้อย “เจ้าหนุ่ม เจ้าคิดว่าข้าพูดเรื่องตลกกับเจ้าหรือ?”
“ไม่ใช่เช่นนั้น แต่ข้าคิดว่าเจ้าควรจะบอกข้าเสียก่อน จากนั้นข้าจึงค่อยตัดสินใจว่าจะตอบคำถามของเจ้าดีหรือไม่” ชายหนุ่มยิ้มพลางมองหญิงสาวภายในโลงศพหิน
หญิงสาวตะโกนขึ้นมา “ดูเหมือนว่าข้าต้องมอบบทเรียนให้เจ้าจริง ๆ แล้ว ทำให้เจ้าได้รู้ถึงความแข็งแกร่งของข้า!”
พูดจบ รอบกายลู่เฉินก็ปรากฏก้อนหินขนาดมหึมาขึ้นมามากมาย
ก้อนหินเหล่านี้มีขนาดใหญ่และสีขาวโพลน อีกทั้งยังมีสีแสงสีขาวสว่างออกมา
เห็นเพียงก้อนหินเหล่านี้ล้อมรอบลู่เฉินอยู่ จากนั้นมันก็กลายเป็นเขตแดนสีขาวสว่าง ชายหนุ่มรู้สึกราวกับว่าทั้งร่างไร้เรี่ยวแรงไปขณะหนึ่ง
เซี่ยอีฉานและหั่วเตาหลางรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ดังนั้นหั่วเตาหลางจึงรีบพุ่งตัวเข้าไปช่วยลู่เฉินทันที
ทว่าชายหนุ่มกลับยื่นมือออกมา และพูดกับเขา
