บทที่ 743 นางพูดซ้ำเพียงประโยคเดียว!
ไม่ใช่ว่าลู่เฉินไม่เชื่อ เพราะเขาก็สัมผัสได้แล้วเช่นกัน
ชายหนุ่มเงยหน้ามองไปทางด้านหนึ่งของบันได พลางพูดขึ้นมา “อยู่ตรงนั้น”
“ที่ใดกันขอรับ!?” เซี่ยอีฉานหวาดกลัวจนมองไปรอบ ๆ
ลู่เฉินจ้องมองทิศทางนั้นต่อไป “ตรงนั้น แต่เมื่อเราขยับ เขาก็จะขยับ และยังรักษาระยะห่างกับพวกเรา”
“ใช่สิ่งประหลาดลึกลับนั่นหรือไม่?”
“ไม่ใช่” เขาทราบว่ากลิ่นอายนี้แตกต่างกับคนผู้นั้น
“ไม่ใช่? เช่นนั้นคือสิ่งใดกัน?” เซี่ยอีฉานสงสัย
ลู่เฉินแสยะยิ้ม “คือสิ่งใดนั้น เพียงดูก็จะได้รู้”
เซี่ยอีฉานแปลกใจว่าอีกฝ่ายจะดูเช่นไร
ขณะนั้นเอง ชายหนุ่มหันไปพูดกับพวกเขา “อีกสักครู่พวกเราจะขึ้นไปด้วยกัน”
เซี่ยอีฉานและหั่วเตาหลางจึงเตรียมพร้อมทันที
ส่วนลู่เฉิน เขามีความเร็วมากพอ ดังนั้นเพียงเขาพูดว่าเริ่มต้นก็หายตัวไปทันที
หั่วเตาหลางตามไป มีเพียงเซี่ยอีฉานที่ช้าที่สุด
จากนั้นเมื่อลู่เฉินไปถึงยังทางเดิน กลิ่นอายนั้นก็หายไปอีกครั้ง
หั่วเตาหลางเห็นลู่เฉินหยุดเดิน จึงเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ “นายท่าน มีอะไรหรือขอรับ?”
“หนีไปแล้ว” ลู่เฉินตอบกลับ
หั่วเตาหลางมองไปรอบ ๆ ส่วนเซี่ยอีฉานที่ตามมาทีหลังถามขึ้นมาทันที “นายท่าน เขาหนีไปแล้วหรือขอรับ?”
ลู่เฉินพยักหน้ารับ ก่อนจะพูด “ไม่ต้องสนใจเขา พวกเราไปสถานที่ที่จะไปกันเถิด”
พูดจบ ชายหนุ่มก็เดินไปตามทางเดินของชั้นที่สอง
บนทางเดินนี้ ทุก ๆ ช่วงหนึ่งจะมีประตูหินอ
