ยู่ ชายหนุ่มไม่ได้เปิดมันออก แต่เดินตามทางของตนต่อไปเท่านั้น
ทว่าเซี่ยอีฉานกลับรู้สึกแปลกใจ เหตุใดลู่เฉินจึงไม่เปิดประตูเหล่านั้น
ไม่เพียงเซี่ยอีฉาน หั่วเตาหลางก็อยากรู้เช่นกัน
แต่ทั้งสองไม่ได้มีปัญหาใด ดังนั้นจึงตามไปอย่างเงียบ ๆ
เมื่อเดินไปใกล้จะสุดทางเดิน ลู่เฉินกลับหยุดยืนอยู่หน้าประตูบานหนึ่ง “คือที่นี่”
เซี่ยอีฉานรู้สึกกังวลใจขึ้นมา เพราะว่าประตูหินบานนี้แตกต่างจากประตูหินบานอื่น
เพราะว่าบนกำแพงของประตูหินนี้เป็นกำแพงน้ำแข็ง และมีแสงผ่านได้ อีกทั้งด้านบนยังมีอักขระยันต์แปลกประหลาดอยู่ไม่น้อย
ทว่าลู่เฉินกลับไม่ลังเล พร้อมใช้เคล็ดวิชาทลายอักขระ เพื่อทำลายอักขระยันต์บนกำแพงน้ำแข็งนี้ แต่เมื่อเตรียมจะเปิดประตูน้ำแข็งบานนี้ออก บริเวณรอบ ๆ พลันมีไอความเย็นแผ่กระจายออกมาเป็นจำนวนมาก
เซี่ยอีฉานเตรียมรวบรวมม่านแสงทองขึ้นมาทันที
หั่วเตาหลางถูกล้อมไปด้วยไฟเพลิง มือของทั้งสองถือศิลาวิญญาณไว้อย่างแน่นหนา
และในขณะนั้นเอง เงาสีขาวพลันสว่างขึ้นมา จากนั้นฝ่ามือหนึ่งได้ฟาดมายังลู่เฉิน
แต่ลู่เฉินเตรียมพร้อมไว้ก่อนหน้านี้แล้ว ดังนั้นเมื่ออีกฝ่ายโจมตีมาจึงหลบเลี่ยงได้ทัน จากนั้นก็จ้องมองไปยังเงาสีขาวที่หลอมรวมออกมา
เงาสีขาวภายใต้ไอความเย็นนี้ค่อย ๆ กลายเป็นคนผู้หนึ่ง
เป็นสตรีอ่อนวัยคนหนึ่ง แต่ทั่วร่างกายเต็มไปด้วยไอความเย็น บนใบหน้านั้นยิ่งดูเหมือนชั้นน้ำแข็งที่ถูกหลอมขึ้นมา ดูแล้วแปลกประหลาดเป็น
