อย่างมาก
เซี่ยอีฉานคิดว่ากำลังเห็นสิ่งที่น่ากลัวบางอย่าง จึงร้องเสียงดัง “สิ่งประหลาดใดกัน!”
หั่วเตาหลางเองก็รู้สึกแปลกใจเช่นกัน
ขณะนั้นเอง หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาขึ้นมา “ผู้บุกรุก ตายซะ!”
ลู่เฉินกลับหันไปพูดกับหั่วเตาหลางและเซี่ยอีฉาน “ผู้ที่เฝ้าสังเกตพวกเราอยู่ด้านบนเมื่อครู่ และยังเลียนแบบเสียงฝีเท้าการเดินของพวกเราก็คือนาง!”
เซี่ยอีฉานเบิกตากว้าง “ว่าอย่างไรนะ นาง?”
ลู่เฉินพยักหน้า
แต่หญิงสาวพูดออกมาเพียงคำสั้น ๆ “ผู้บุกรุก ตายซะ!”
เซี่ยอีฉานรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ปกติ “นายท่าน หรือนางจะพูดได้เพียงประโยคเช่นนี้?”
“ลองดูก็จะได้รู้” ลู่เฉินจึงใช้ฝ่ามือแปดวิญญาณ
แต่อีกฝ่ายกลายเป็นเงามากมาย เพื่อหลบเลี่ยงการโจมตีของลู่เฉิน และในขณะเดียวกันเงาของนางก็ล้อมอยู่รอบ ๆ และพูดออกมา “ผู้บุกรุก ตายซะ!”
“นายท่าน ท่านดู นางพูดเพียงประโยคเดียว” เซี่ยอีฉานพูดด้วยความมั่นใจ
ลู่เฉินยิ้มหยันขึ้นมา “ดูเหมือนว่าต้องจับนางเสียก่อน แล้วค่อยดูว่าเกิดสิ่งใดขึ้น”
และในขณะนั้นเอง จู่ ๆ หญิงสาวคนนั้นก็ปล่อยไอความเย็นออกมา รอบกายลู่เฉินและคนอื่น ๆ จึงเกิดกำแพงน้ำแข็งขึ้นมาทันที ทำให้ทั้งสามถูกขังอยู่ด้านใน
เซี่ยอีฉานตกตะลึงจนหน้าถอดสี พร้อมรีบโจมตีไปยังกำแพงน้ำแข็งนี้ทันที แต่กำแพงน้ำแข็งนี้ไม่สามารถทำลายลงได้
ไม่เพียงเท่านั้น รอบกายเซี่ยอีฉานพลันปรากฏไอความเย็นออกมามากมาย จนในที่สุดจึงทำให้ร่างของเซี่ย
