อีฉาน ‘แข็งนิ่ง’ อยู่ตรงนั้น ไม่มีพื้นที่ให้เคลื่อนไหวได้
หั่วเตาหลางเองก็เช่นกัน
เรื่องนี้ทำให้เซี่ยอีฉานหวาดกลัวขึ้นมา จากนั้นเขาก็พูดด้วยความร้อนใจ “นายท่าน ข้าเคลื่อนไหวไม่ได้!”
ลู่เฉินทราบว่าไอความเย็นเหล่านี้แตกต่างจากทั่วไป ดังนั้นจึงพูดกับพวกเขา “พวกเจ้าอย่างพึ่งขยับ ข้าจะทำลายกำแพงน้ำแข็งนี้”
และในขณะนั้นเอง เซี่ยอีฉานตกตะลึงจนหนาถอดสี “นะ… นางจะวิ่งเข้ามาในร่างกายของข้า!”
ลู่เฉินขมวดคิ้วมุ่น เปลวเพลิงกระจายไปทั่วร่างกายเขาทันที จากนั้นจึงหลอมละลายกำแพงน้ำแข็งนี้ หลังหั่วเตาหลางและลู่เฉินเป็นอิสระ กลับเห็นว่าเซี่ยอีฉานได้โยนศิลาวิญญาณไปอีกด้านหนึ่ง จากนั้นทั้งร่างก็ถูกแช่แข็งอยู่ตรงนั้น กลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งก้อนหนึ่ง
หั่วเตาหลางมีสีหน้าเปลี่ยนไป พร้อมรีบดึงกระบี่เพลิงทั้งสองเล่มออกมาเตรียมพร้อมไว้
ลู่เฉินเอ่ยเตือนเขา “เจ้าเพียงดูแลตัวเองให้ดีก็พอ”
“ขอรับ” หั่วเตาหลางปลดปล่อยเพลิงออกมาเพื่อปกป้องตนเอง ส่วนลู่เฉินเดินไปตรงหน้าเซี่ยอีฉาน และปล่อยเพลิงทั้งเก้าในมือไปบนร่างกายของเขา
ไม่นานน้ำแข็งบนร่างของเซี่ยอีฉานก็ค่อย ๆ ละลายลงไป
เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง เซี่ยอีฉานจึงเป็นอิสระ แต่พูดขึ้นมาด้วยความหวาดกลัว “นายท่าน! นาง… เมื่อครู่นางวิ่งเข้ามาภายในร่างกายข้า จากนั้นก็ควบคุมข้าและโยนศิลาวิญญาณลงไปบนพื้น”
ลู่เฉินมองไปยังศิลาวิญญาณนั่น จากนั้นจึงเก็บขึ้นมาส่งให้เซี่ยอีฉาน “ครั้งหน้า
