ยว่ชุดแดงนึกอยากรู้อยากเห็น นางยืนอยู่ที่นั่นสักพักแล้วขมวดคิ้ว “ข้ารู้สึกนิดหน่อย”
“รู้สึกอย่างไร?”
“ที่นี่ทำให้ข้ารู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก” สีหน้าของซูวั่งเยว่ชุดแดงเปลี่ยนไป
ลู่เฉินเอ่ยคาดเดาว่า “นี่เป็นเพราะร่างกายของเจ้าตายแล้ว ซึ่งตราบใดที่ไม่มีอะไรให้ยึดเกาะ วิญญาณของเจ้าก็จะกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนด้วย แต่ถ้าเจ้าต้องการจะกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อน เจ้ามักจะทำได้ที่อาณาจักรภูตเท่านั้น แต่ตอนนี้กลับมีความรู้สึกที่นี่ด้วย แสดงว่าพื้นที่ตรงนี้ก็เป็นไปตามเงื่อนไขนี้เช่นกัน”
ซูวั่งเยว่ชุดแดงถามอย่างสงสัย “เจ้าหมายถึง ข้าจะกลายเป็นเหมือนกับวิญญาณเร่ร่อนที่ข้าเรียกมา?”
“มันน่าจะแตกต่างออกไป หากสร้างวิญญาณเร่ร่อนที่นี่ เจ้าคงจะน่ากลัวยิ่งกว่าพวกมัน”
แม้ซูวั่งเยว่ชุดแดงจะไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร แต่นางก็รีบบอกกับลู่เฉินอย่างรวดเร็วว่า “ให้ข้าเข้าไปในสมบัติวิญญาณของเจ้าเถอะ ข้าไม่อยากออกมาข้างนอก”
ลู่เฉินพานางกลับไปยังกู่ฉินอีกครั้ง ทางซูวั่งเยว่ชุดแดงถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่แล้วนางก็พูดกับลู่เฉินว่า “เมื่อครู่นี้ข้าสัมผัสได้ถึงพลังที่มาจากทิศทางหนึ่ง”
“โอ้? มีทิศทางที่แน่นอนงั้นหรือ?”
“ใช่ รู้สึกเหมือนมันกำลังเรียกข้าให้ไปหา” ซูวั่งเยว่ชุดแดงอธิบาย
ลู่เฉินคิดอยู่ครู่หนึ่ง และเรียกลิ่วกุ่ยออกมา ซึ่งได้ผลลัพธ์แบบเดียวกัน มันเองก็รู้สึกเช่นนั้น
สิ่งนี้ทำให้ชายหนุ่มสรุปว่าความรู้สึกนี้เกิดขึ้นในส
