าเซี่ย เขารู้จักนิสัยของเฉออู่ดี ดังนั้นจึงคิดว่านางมาที่นี่เพื่อสร้างปัญหา เขากล่าวว่า “ข้าขอบอกเจ้าไว้เลยนะเฉออู่ ข้ายังตาไม่ได้บอด!”
“มันเป็นเรื่องจริง ข้าไม่ได้โกหกท่าน!” เฉออู่ร้อนใจมากจนนำภาพออกมาให้ชายชราดูด้วยซ้ำ
ภาพนี้แสดงให้เห็นว่าลู่เฉินได้นำสองคนเข้าไปในพื้นที่สมบัติวิญญาณ ก่อนจะพาพวกเขาเข้ามาในห้องโถง
แต่ผู้เฒ่าเซี่ยยังคงไม่เห็นด้วย “เจ้าคงปลอมมันขึ้น”
“ผู้เฒ่าเซี่ย ข้าจะหลอกท่านได้อย่างไร?”
“ถ้ามันเป็นเรื่องจริง เจ้าคิดว่าเขาจะเข้าไปได้หรือ? สมบัติวิญญาณนั้นจะต้องถูกแยกออกโดยค่ายกลที่นี่แล้ว” ผู้เฒ่าเซี่ยกล่าวแจกแจง
เฉออู่กังวล นางไม่คาดคิดว่าผู้เฒ่าเซี่ยจะไม่เชื่อตนเอง
ไม่เพียงแค่นั้น สิ่งที่เฉออู่ไม่คาดคิดก็คือลู่เฉินเข้าไปได้อย่างปลอดภัยจริง ๆ
เฉออู่โกรธมากจนอยากจะพุ่งเข้าไป แต่นางไม่มีเหรียญสัญลักษณ์ ดังนั้นจึงพูดกับผู้เฒ่าเซี่ยว่า “ท่านมีเหรียญสัญลักษณ์หรือไม่?”
“เฉออู่ ที่นี่มีกฎอยู่ หากเจ้าต้องการเข้าไป ก็เพียงไปรับเหรียญสัญลักษณ์ผ่านมาด้วยตัวเองเสีย” ผู้เฒ่าเซี่ยพูดอย่างเกียจคร้าน
เฉออู่หดหู่มาก นางทำได้เพียงเดินไปรอบ ๆ วังน้ำวนเท่านั้น
…
ภายในแดนลับ ลู่เฉินมาที่เขาวงกต
ชายหนุ่มมองไปรอบ ๆ แล้วปล่อยเซี่ยอีฉานกับหั่วเตาหลางออกมา
เมื่อเซี่ยอีฉานเห็นเหตุการณ์ตรงหน้า เขาก็ตกใจ “นายท่าน พวกเราเข้ามาแล้วงั้นหรือขอรับ?”
“อืม”
เซี่ยอีฉานไม่อยากเชื่อ เขามองลู่เฉินอย่างป