เอาใจไว้ตั้งแต่ก่อนหน้า
สำหรับลู่เฉิน เมื่อมาถึงหน้าต้นไม้ จู่ ๆ เขาก็หายเข้าไปในต้นไม้
ฉากนี้ทำให้เฉออู่หวาดกลัว “หลวงจีนตัวเหม็น เจ้าเห็นหรือไม่ว่าเจ้าเด็กนั่นเดินทะลุต้นไม้นี้ไป”
เซี่ยอีฉานรู้อยู่แล้วว่าลู่เฉินน่ากลัว ดังนั้นเขาจึงพูดว่า “ชายคนนี้ทรงพลังมาก เป็นเรื่องปกติที่จะมีความสามารถเช่นนั้น”
“นี่เป็นเรื่องปกติหรือ?” เฉออู่ถามอย่างแปลกใจ
เซี่ยอีฉานไม่รู้จะอธิบายอย่างไร ดังนั้นเขาจึงได้แต่พูดว่า “อย่างไรก็ตาม เขาทรงพลังมาก!”
เฉออู่ไม่เชื่อ ดังนั้นนางจึงไปศึกษารอบ ๆ ต้นไม้
…
ตอนนี้พื้นที่ภายในต้นไม้มีร่างซูวั่งเยว่ที่มีผนึกแบบเดียวกับกวางอสูรสองหัวอยู่ รอบวิญญาณของนางจึงถูกล้อมรอบไปด้วยโซ่ตรวนและอักขระยันต์
ไม่เพียงเท่านั้น ซูวั่งเยว่ชุดแดงเองก็จ้องไปที่ลู่เฉิน “เจ้าเข้าใจเรื่องนี้จริง ๆ หรือ?”
“แน่นอน”
“ถ้าอย่างนั้นก็รีบลงมือซะ” ซูวั่งเยว่ชุดแดงพูดอย่างตื่นเต้น
“ก่อนจะแก้ผนึก ข้าต้องประทับตราเผื่อเอาไว้ก่อน”
“ประทับตรา?” ซูวั่งเยว่ชุดแดงไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร นางจึงมองลู่เฉินด้วยสายตาแปลก ๆ
ลู่เฉินยิ้ม จากนั้นตราประทับก็เข้าสู่วิญญาณอีกฝ่ายโดยตรง
ซูวั่งเยว่ชุดแดงรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงถามอย่างสงสัย “นี่คืออะไร?”
“ตราประทับที่จะป้องกันไม่ให้เจ้าทรยศข้า” ลู่เฉินยิ้มให้นาง
ซูวั่งเยว่ชุดแดงรู้สึกแปลก ๆ จนกระทั่งลู่เฉินปลดโซ่ตรวนและผนึกอักขระยันต์ที่อยู่รอบตัวนาง ซูวั่งเย
