งกันกระเด็นออกไปพร้อมกันทันที
แต่ยังดีที่เซี่ยอีฉานมีม่ายป้องกันตนเอง จึงทำให้เขาไม่เป็นอะไรมากนัก เพียงแค่กระเด็นออกไปเท่านั้น
ทว่าเฉออู่ก็ยังไม่พอใจ จึงเตรียมที่จะลงมืออีกครั้ง
แต่ในขณะนั้นเอง เสียงหนึ่งพลันดังขึ้น ทุกคนจึงได้เห็นเงาสีน้ำตาลปรากฏขึ้นกลางภูเขา อีกทั้งยังมีลำคอยาวและมีศีรษะสองหัว
เมื่อทุกคนเห็นดังกล่าว พวกเขาต่างกรีดร้องขึ้นมาทันที “ดูนั่น กวางอสูรสองหัว!”
“ถอย ถอยออกไป!”
ทุกคนต่างถอยออกไปไกล และไม่กล้าเข้าใกล้ภูเขาลูกนั้น เซี่ยอีฉานจึงรีบวิ่งลงไปยังเชิงเขาด้วยความหวาดกลัว มีเพียงลู่เฉินและหั่วเตาหลางที่ยังยืนอยู่ด้านหน้า
เฉออู่เองก็รู้สึกหวาดกลัวเช่นกัน และยังค่อย ๆ ถอยออกไปทีละก้าวจนไปถึงยังเชิงเขา หลังจากนั้นจึงจ้องมองไปยังลู่เฉินที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าวพลางตะโกนขึ้นมา “เจ้าหนุ่ม รีบนำสมบัติวิญญาณคืนมาให้ข้าซะ!”
ลู่เฉินไม่ได้สนใจ แต่กลับจ้องมองไปยังกวางอสูรสองหัวนั้น
อสูรปีศาจก้าวเข้ามาใกล้ลู่เฉินทีละก้าว
หั่วเตาหลางจึงรีบเข้าไปยืนตรงกลางระหว่างลู่เฉินและอสูรปีศาจนั่นทันที พลันพูดกับลู่เฉินขึ้นมา “นายท่าน ให้ข้าจัดการ”
“ข้าจัดการเองดีกว่า” ลู่เฉินทราบดีว่าอสูรปีศาจนี้เชี่ยวชาญเรื่องการโจมตีวิญญาณ หากหั่วเตาหลางต้องเผชิญหน้ากับอีกฝ่าย สุดท้ายผู้ที่ได้รับบาดเจ็บต้องเป็นหั่วเตาหลางแน่
แต่หั่วเตาหลางก็ยังพูดด้วยความกังวล “แต่วิญญาณอสูรปีศาจนี้…”
“วางใจเถิด ข้าจัดก
