ขนาดใหญ่ยังมีตัวอักษรขนาดเล็กถูกสลักเอาไว้ว่า ‘บนภูเขามีสิ่งประหลาดศักดิ์สิทธิ์สามดาว กวางอสูรสองหัว’
ชายหนุ่มเพียงปรายตามอง และเดินขึ้นไปเขาไปอย่างไม่ลังเล เซี่ยอีฉานจึงต้องตามไปเช่นกัน
ผู้คนที่มองอยู่นั้นก้าวเดินตามไปอย่างช้า ๆ เพราะเกรงว่าจะเข้าใกล้เกินไป
ทว่าจู่ ๆ ใครคิดว่าเฉออู่จะลงมือ เมื่อกลืนกินเม็ดยาสีแดงเพลิงลงไป รองเท้าที่สวมอยู่ก็มีเพลิงลุกโชนขึ้นมา จากนั้นจึงพุ่งตัวไปยังด้านหลังลู่เฉิน และปล่อยฝ่ามือเพลิงออกไป
ด้วยความเร็วและการโจมตีเช่นนี้ ผู้คนในบริเวณนั้นต่างรู้สึกว่าไม่มีผู้ใดสามารถจับได้
อย่างไรก็ตาม เงาร่างของลู่เฉินราวกับภูตผีที่หลบเลี่ยงได้ในทันที ทำให้เฉออู่ต้องพลาดไป
ทุกคนตกตะลึงขึ้นมา
“ความเร็วสูงมาก!”
“เขาไม่ใช่เพียงขั้นหลอมแก่นแท้หรือ?”
ทุกคนต่างรู้สึกสับสน แท้จริงแล้วเกิดสิ่งใดขึ้นกัน
เซี่ยอีฉานเคยสัมผัสถึงความน่ากลัวของลู่เฉิน ดังนั้นจึงหันไปพูดแนะนำกับเฉออู่ “คุณหนูเฉอ คือว่า… ท่านอย่าเสียพลังเปล่าเลย!”
เฉออู่ใช้เวลาเตรียมตัวอยู่ครู่หนึ่ง และคิดว่าจะสามารถทำให้ลู่เฉินบาดเจ็บได้ แต่ใครจะคิดว่าผลจะออกมาเป็นเช่นนี้ ดังนั้นนางจึงโมโหพลางมองไปยังเซี่ยอีฉาน “เป็นเพราะเจ้า!”
พูดจบ เฉออู่จึงพุ่งตัวไปตรงหน้าเซี่ยอีฉานทันที
เซี่ยอีฉานหวาดกลัวจนเปิดม่านป้องกันแสงทองออกทันที แต่เพราะเฉออู่ได้กินเม็ดยาลงไป ทำให้ฝ่ามือนั้นทรงพลังเป็นอย่างมาก ทำให้เซี่ยอีฉานและม่านป้อ
