สามารถทำเช่นนั้นต่อไปได้ โดยยืมชื่อกองกำลังที่แข็งแกร่งไปจัดการเขา” อสูรเฒ่าจ้าวคิดแผนการบางอย่างออกมา
อวี่ซานเส้ากลัวว่าฉินอ่าวจะจัดการพวกตน ดังนั้นจึงรีบพูดขึ้นมา “ใช่ พี่จ้าวพูดได้ถูกต้อง”
ฉินอ่าวมองคนทั้งสอง หลังจากนั้นครุ่นคิดขึ้นมา จนกระทั่งคิดบางอย่างออก “ดูเหมือนข้าต้องมีค่าหัวเสียแล้ว!”
“ค่าหัว?” คนทั้งสองไม่เข้าใจว่าหมายความว่าอย่างไร
ฉินอ่าวจึงอธิบายออกมา “ในพื้นที่ที่เจ็ด สิ่งที่มีชื่อเสียงมากที่สุดก็คือคำสั่งล่าค่าหัว เพียงประกาศออกไปก็จะมีผู้คนจำนวนมากไปไล่ฆ่าคนที่เราต้องการสังหาร แต่คำสั่งสังหารนี้ต้องไปยังยอดเขาสังหารเหมันต์ เพื่อให้พวกเขาประกาศออกไป ทว่าการประกาศหนึ่งครั้งมีราคาที่ต้องจ่ายสูงมาก!”
“เท่าใดกัน?” อสูรเฒ่าจ้าวแปลกใจ
อวี่ซานเส้าเองก็รู้สึกสงสัยเช่นกัน
“พันล้านศิลาวิญญาณระดับต่ำ ยอดเขาสังหารเหมันต์จะส่งยอดฝีมือนักฆ่าไป แต่หากเป็นหมื่นล้านศิลาวิญญาณระดับต่ำ พวกเขาก็จะส่งมือสังหารระดับศักดิ์สิทธิ์ไป” ฉินอ่าวอธิบาย
เมื่อได้ยินถึงหมื่นล้าน อวี่ซานเส้าและอสูรเฒ่าจ้าวก็ถึงกับสูดหายใจเข้าลึก
ฉินอ่าวมีสีหน้าจริงจังขึ้นมา “ไป ไปยังยอดเขาสังหารเหมันต์เสียก่อน เวลานั้นหากต้องจ่ายหมื่นล้านออกไปจริง ๆ เช่นนั้นพวกเจ้าทั้งสองก็ออกให้มากกว่าข้าหน่อย เข้าใจหรือไม่?”
“ว่าอย่างไรนะ?” คนทั้งสองตกตะลึงจนหน้าเปลี่ยนสี
“เรื่องที่พวกเจ้าก่อเอาไว้ ข้าต้องจ่ายมากกว่าอย่างนั้นหรือ
