?” ฉินอ่าวตะคอกถาม
ทั้งสองคนไม่กล้าคัดค้านใด ๆ จึงทำเพียงพยักหน้ารับอย่างเงียบ ๆ ฉินอ่าวจึงตะโกนขึ้นมา และนำพวกเขาออกไปจากที่นี่ทันที
…
ลู่เฉินไม่รู้ว่าคนเหล่านี้เริ่มมีกลอุบายอีกครั้ง เซี่ยอีฉานเองก็ไม่รู้เช่นกัน ดังนั้นจึงนำทางต่อไป แต่ขณะเดินได้เอ่ยเตือนชายหนุ่มขึ้นมาว่า “นายท่าน เมื่อไปถึงภูเขาหิมะทั้งเจ็ด ท่านห้ามเดินนอกเส้นทางเด็ดขาด เพราะเมื่อก่อนที่นั่นเคยเป็นภูเขาที่วุ่นวาย”
“ภูเขาที่วุ่นวาย?”
“ขอรับ บริเวณรอบ ๆ ของที่นั่นเคยเต็มไปด้วยลมกรรโชกและรอยแตกร้าว ทว่าก็เต็มไปด้วยพลังปราณที่สมบูรณ์ ดังนั้นผู้คนจำนวนมากจึงต่อสู้กันที่นั่น ทำให้มีผู้คนน่ากลัวปรากฏตัวขึ้นที่นั่นมากมาย กระทั่งคนบางส่วนได้สร้างภูเขาหิมะทั้งเจ็ดขึ้นมา เพื่อให้ทุกคนได้ฝึกฝนร่วมกันและกลายเป็นส่วนหนึ่ง หลังจากนั้นเมื่อเวลาผ่านไปนานวัน ที่นั่นจึงเริ่มมีลำดับขั้นตอนออกมา”
เมื่อลู่เฉินได้ฟังจึงพูดออกมา “โอ้? ต่อสู้กันก่อน จากนั้นจึงรวมตัวสร้างขึ้น?”
“ประมาณนั้นขอรับ หลังจากต่อสู้กันแล้ว หลาย ๆ สถานที่ไม่สามารถไปได้ เพราะว่ามีค่ายกลหรือสมบัติวิญญาณของผู้แข็งแกร่งหลงเหลืออยู่บางส่วน รวมถึงรอยร้าวที่ไม่มั่นคง ดังนั้นภายในนั้นต้องทำตามกฎอย่างเคร่งครัด มิเช่นนั้นอาจจะถูกสมบัติวิญญาณบางอย่างโจมตีสังหารเอาได้ หรืออาจจะถูกวิญญาณที่แข็งแกร่งนำตัวไป”
ลู่เฉินได้ฟังแล้วรู้สึกว่าสถานที่นี้ช่างเหมาะกับตน จึงพูดขึ้นมา “น่าส
