ช่วยพวกเรานะ!”
ขณะนี้แสงสีทองเปล่งประกาย และในเวลาเดียวกันก็มีเสียงอันสง่างามถามว่า “เกิดเรื่องอันใดขึ้น?”
ผู้อาวุโสซืออธิบายสิ่งที่เกิดขึ้น คนที่อยู่ข้างในจึงพูดอย่างเย็นชาว่า “เด็กหนุ่มที่คนจากพันธมิตรกำจัดมารต้องการจัดการงั้นหรือ?”
“ขอรับ พวกเขามาจากพันธมิตรกำจัดมาร และพวกเขาก็สัญญาว่าตราบใดที่เด็กคนนั้นถูกกำจัด พันธมิตรกำจัดมารจะให้ผลประโยชน์มากมายแก่เรา!” ผู้อาวุโสซืออธิบาย
“เหลวไหลสิ้นดี!” เสียงชายคนนั้นดูโกรธเล็กน้อย
“ท่านเจ้าสำนัก ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาโกรธนะขอรับ” ผู้อาวุโสซือเริ่มหวาดกลัว
“ข้าจะไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น”
จากนั้นแสงสีทองก็แวบผ่านไป ทางผู้อาวุโสซือก็รีบไล่ตามเงานั้นไป
ขณะนี้มีเสียงกรีดร้องทุกที่ในสำนักเหมันต์
กระทั่งมีแสงสีทองส่องประกายบนท้องฟ้า ซึ่งทุกคนที่ได้เห็นแสงสีทองนี้ก็พากันดีใจ บางคนถึงกับร้องไห้ออกมา
“เจ้าสำนัก ช่วยพวกเราด้วย!”
“เจ้าสำนัก โปรดสังหารหัวขโมยคนนี้ซะ!”
…
เสียงอันสง่างามดังมาจากแสงสีทองบนท้องฟ้า “เจ้าหนู เจ้าทำเกินไปแล้ว!”
“ข้าเองก็ไม่อยากทำเช่นกัน แต่คนของเจ้าทำให้ข้าขุ่นเคือง! ดังนั้นเจ้าไม่สามารถตำหนิข้าได้!” ลู่เฉินพูดอย่างเย็นชา
“ทำให้เจ้าขุ่นเคืองแล้วต้องลงมือหนักเพียงนี้เลยหรือ?”
“ข้าได้เตือนผู้อาวุโสซือไปแล้ว” เขากล่าวอย่างไม่เห็นด้วย
“นี่คือคำเตือนหรือ?”
“ใช่ แล้วอย่างไร? หรือข้าต้องอ้อนวอนให้เขาส่งคนออกมา?” ชายหนุ่มยิ้มเยาะ
“เจ้าหนุ่มน
