ม่ทันพูดใด ๆ เจี่ยอันกลับพูดขึ้นมาก่อน “เป็นไปไม่ได้ เขาอ่อนวัยถึงเพียงนี้ อีกทั้งจอมมารเมื่อหนึ่งแสนปีก่อนก็แค่ทรงพลังเท่านั้น และดูมีอายุมากกว่า”
เฮยหลวนขานรับ “ก็จริง ผ่านมาตั้งหนึ่งแสนปีแล้ว”
เจี่ยอันมองลู่เฉินพลางพูดอย่างลำบากใจ “ข้าไม่ได้คิดจะดูถูกเจ้า ข้าเพียงคิดว่าจอมมารผู้นั้นน่ากลัวคนนั้นจะเป็นเจ้าได้อย่างไรกัน จริงหรือไม่?”
“เจ้าเข้าใจจอมมารผู้นั้นมากน้อยเพียงใดกัน?” ลู่เฉินเดินพลางเอ่ยถาม
