” ราชันค่ายกลภูติรู้สึกแปลกใจเป็นอย่างมาก
ชายหนุ่มพลันได้สติกลับมา “ไม่มีอะไร”
ราชันค่ายกลภูติรู้สึกงุนงง ลู่เฉินจึงใช้มือข้างหนึ่งจับแขนของเขาเอาไว้พลางพูดขึ้นมา “หลังจากนี้จงอดทน!”
ราชันค่ายกลภูติยังไม่ทันตอบโต้กลับมา ลู่เฉินก็เริ่มใช้เคล็ดวิชาหมื่นวิญญาณเพื่อดูดซับพิษจากในร่างกายของอีกฝ่ายแล้ว จากนั้นจึงมอบผลไม้ให้เขาหนึ่งผล
ผลไม้นี้มีฤทธิ์ในการชะล้างพิษ ดังนั้นเมื่อกินลงไปแล้วราชันค่ายกลภูติจึงรู้สึกดีขึ้นไม่น้อย และยังยิ้มพลางมองลู่เฉิน “เจ้าช่างเก่งกาจเสียจริง”
ลู่เฉินเพียงยิ้มแต่ไม่พูดใด ๆ จากนั้นจึงคิดจะจากไป
เมื่อเห็นอีกฝ่ายจะไปนั้น ราชันค่ายกลภูติจึงพูดขึ้นมา “คือว่า… ข้ามีเรื่องจะบอกเจ้า”
“โอ้? เรื่องใดกัน?”
“แผ่นป้ายหุบเขาสวรรค์นั่นซ่อนความลับเอาไว้ แต่ยังไม่มีผู้ใดสามารถดูออกได้ ในเมื่อตอนนี้มันอยู่ในมือของเจ้าแล้ว และทักษะของเจ้าก็ไม่ธรรมดา ดังนั้นเจ้าสามารถลองตรวจสอบดูได้”
“โอ้? อย่างนั้นหรือ?” ลู่เฉินคิดไม่ถึงว่าแผ่นป้ายนี้จะยังมีความลับซ่อนอยู่
“อืม” ราชันค่ายกลภูติขานรับ
ลู่เฉินจึงทำเพียงเก็บซ่อนอารมณ์ของตนและจากไป
จากนั้นชายหนุ่มก็ปรากฏตัวอีกครั้งนอกหุบเขาลึก และให้ผู้อาวุโสสามที่ซ่อนตัวอยู่ภายใน ‘ประตูไร้สรรพสิ่ง’ ออกมา
เมื่อผู้อาวุโสสามเห็นว่ามาถึงนอกของหุบเขาลึกแล้ว จึงเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจ “ผู้อาวุโสท่านอื่น ๆ ล่ะ?”
“ข้าให้พวกเขากลับไปยังหุบเขาลึกล่วงหน้าแ
