บทที่ 704 เพื่อผลไม้จึงนำสิ่งของออกมาสู้กัน
ราชันค่ายกลภูติมองไปยังเตาปา “ผู้เฒ่าเตา เจ้าอย่าลองเลย เขานับว่าไม่ธรรมดา”
ชายที่ถูกเรียกว่าผู้เฒ่าเตายังคงไม่เชื่อและคิดอยากจะลองดู จึงพูดขึ้นมาสั้น ๆ “ผู้ฝึกตนขั้นหลอมแก่นแท้คนหนึ่งจะเก่งกาจเพียงใดกัน?”
ทุกคนต่างเห็นด้วยกับสิ่งที่ผู้เฒ่าเตาพูด ความจริงแล้วลู่เฉินยังอ่อนแอเกินไป
ดังนั้นชายหนุ่มจึงหัวเราะออกมา
ผู้เฒ่าเตาไม่รู้ว่ามีสิ่งใดให้ลู่เฉินรู้สึกตลก จึงเอ่ยถามขึ้น “เจ้ากำลังคิดสิ่งใด?”
“ข้ากำลังคิดว่า หากเจ้าพ่ายแพ้ควรทำอย่างไรกัน?”
ผู้เฒ่าเตาไม่คิดว่าขั้นหลอมแก่นแท้คนหนึ่งจะกล้าพูดยั่วยุตนเช่นนี้ ดังนั้นจึงนำหนังอสูรสีเหลืองออกมากางไว้บนโต๊ะ “นี่คือแผนที่แผ่นหนึ่ง แผนที่นี้เป็นสถานที่ส่วนใหญ่ในพื้นที่ที่เจ็ด”
เมื่อผู้เฒ่าคนอื่น ๆ ได้ยินดังกล่าว แต่ละคนจึงแปลกใจว่าผู้เฒ่าเตาคิดจะทำสิ่งใด
“เจ้าหนุ่ม ถ้าเจ้าเอาชนะได้ ข้าจะมอบสิ่งนี้ให้เจ้า แต่หากเจ้าพ่ายแพ้ เจ้าต้องมอบผลไม้นี้ให้ข้าสิบผล!” ผู้เฒ่าเตาจ้องมองลู่เฉินพลางเอ่ย
ทุกคนคิดไม่ถึงว่าผู้เฒ่าเตาจะหลอกล่อลู่เฉินด้วยวิธีนี้จริง ๆ ราชันค่ายกลภูติจึงพูดด้วยท่าทางจริงจังขึ้นมา “ผู้เฒ่าเตา หากมอบให้เจ้าทั้งสิบผล เช่นนั้นพวกเราจะทำอย่างไร?”
ทุกคนต่างรู้สึกว่ามีเหตุผล ความจริงแล้วผลไม้นี้มีไม่เพียงพออย่างแน่นอน และหากผู้เฒ่าเตาครอบครองผลไม้จำนวนมากไว้เพียงผู้เดียว เช่นนั้นส่วนแบ่งของพวก
