บทที่ 688 เทียบกับพลังวิญญาณแล้ว เจ้ายังห่างไกลนัก!
หลังจากไป๋เซียงขมวดคิ้ว นางก็หันไปพูดกับองค์หญิงไป๋ฮวา “องค์หญิง ข้าใช้เคล็ดวิชานั้นกับเขาได้หรือไม่?”
“ไม่ได้ เคล็ดวิชานั้นของเจ้าอาจจะฆ่าเขาได้” องค์หญิงไป๋ฮวาส่ายหน้าปฏิเสธ
เมื่อไป๋เซียงได้ยินดังนั้นจึงทำเพียงมองไปยังลู่เฉิน “เจ้าหนุ่ม ดูเหมือนว่าข้าจะทำได้เพียงให้เจ้าได้ลิ้มลองเคล็ดวิชาอื่นเสียแล้ว”
หลังพูดจบ กลางฝ่ามือของไป๋เซียงจึงปรากฏกระบี่ขึ้นมาสองเล่ม กระบี่ทั้งสองเล่มนั้นมีแสงสีเขียวสว่างวาบขึ้นมา ในขณะเดียวกันด้านบนก็ยังมีลวดลายบางอย่างอยู่มากมาย
เพียงไป๋เซียงคิด กระบี่ทั้งสองเล่มก็ลอยออกไป
กระบี่นั้นรวดเร็วเป็นอย่างยิ่ง เล่มหนึ่งพุ่งไปตรงหน้าลู่เฉิน ส่วนอีกเล่มพุ่งไปด้านหลัง จากนั้นทั้งสองเล่มก็กระจายไอวิญญาณพฤกษาออกมาอย่างมหาศาล และยังกลายเป็นเงากระบี่หลายเล่ม พร้อมโจมตีไปบนร่างของชายตรงหน้า
ชายหนุ่มกลายเป็นมนุษย์กระดาษอีกครั้งและหายตัวไป และปรากฏตัวขึ้นในสถานที่อื่นของตำหนัก
ไป๋เซียงรู้สึกสับสนเล็กน้อย “นอกจากทักษะหลบซ่อนตัวแล้วไม่มีอย่างอื่นเลยหรือ?”
“มี!” เมื่อลู่เฉินพูดจบก็ปล่อยเงาสายฟ้าออกมา
เงาสายฟ้าเตรียมจะลงมือ แต่องค์หญิงไป๋ฮวากลับพูดขึ้นมา “คุณชายน้อย เจ้าไม่สามารถให้ผู้ใดช่วยได้”
เมื่อพูดจบ องค์หญิงไป๋ฮวาจึงสะบัดมือ แสงสีเขียวกลายเป็นเขตแดนกักขังเงาสายฟ้าเอาไว้ ทำให้มันไม่สามารถช่วยลู่เฉินได้
จากนั้นองค์หญ
