่มตราประทับวิญญาณเข้าไป ไป๋เซียงเพียงรู้สึกราวกับว่ามีตราประทับอะไรบางอย่าง ทว่ามันก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคมากนัก
ลู่เฉินจ้องมองนางพลางพูดขึ้นว่า “ข้าเพียงใช้ความคิดเดียวก็สามารถช่วงชิงความทรงจำของเจ้ามาได้แล้ว แต่ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เจ้าก็อาจจะถูกจำกัดเช่นกัน”
“สิ่งที่ควรพูดข้าได้พูดออกไปจนหมดแล้ว จะเชื่อหรือไม่นั้นก็แล้วแต่เจ้า!” ไป๋เซียงยังคงยืนยันเช่นเดิม
เขาตกอยู่ในห้วงความคิด แต่ไป๋เซียงยังคงพูดต่อ “ข้าไม่จำเป็นต้องโกหกเจ้า หากไม่เชื่อ เจ้าสามารถถามองค์หญิงของเราได้!”
ชายหนุ่มกล่าว “อีกไม่นานข้าจะคิดหาวิธียืนยันในสิ่งที่เจ้าพูดว่าจริงหรือไม่”
ไป๋เซียงแปลกใจว่าอีกฝ่ายจะใช้วิธีใด ส่วนลู่เฉินก็เก็บปราการวิญญาณกลับมา จากนั้นจึงมองไปยังเฮยหลวน แต่หญิงสาวยังคงไม่ได้สติอยู่เช่นเดิม
เขามองด้วยความแปลกใจอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงเอ่ยถาม “เกิดอะไรขึ้นกับนาง?”
