บทที่ 682 ผู้แข็งแกร่งที่มาจากภูเขาพฤกษาทมิฬ
ชายชรามองลู่เฉินพลางพูดออกมา “เจ้าหนุ่มคนนี้ ช่างน่าทึ่งจริง ๆ”
“อย่าพูดให้มากความ บอกข้ามา มันมีที่มาอย่างไรและอยู่ที่ใดกัน!” ตอนนี้ลู่เฉินรู้สึกกังวลถึงความปลอดภัยของเฮยหลวน
“มันเป็นเถาวัลย์พิษชรา และยังบ้าอำนาจมากด้วย หากถูกมันมองเป็นเหยื่อแล้วก็ยากจะหนีพ้น” ชายชราอธิบาย
ชายหนุ่มสงสัย “เหยื่อ?”
“ใช่!”
“เฮยหลวนจะกลายเป็นเหยื่อได้อย่างไร?” เขาแปลกใจ โดยเฉพาะเหตุใดหญิงสาวถึงได้มาปรากฏตัวที่นี่ได้
เมื่อชายชราเห็นอีกฝ่ายอยู่ตรงนั้นจึงพึมพำออกมา “ไม่ว่าสตรีผู้นั้นจะเป็นใครสำหรับเจ้า เจ้าอย่าคิดที่จะช่วยนางเลย เพราะเจ้าไม่มีความสามารถพอที่จะช่วยนางได้”
“ถ้าข้าคิดจะช่วย ใครก็ขวางข้าไม่ได้” เมื่อลู่เฉินพูดจบก็ให้ชายชรานำทางไป
ชายชราเบิกตากว้าง “เจ้าหนุ่ม เจ้ากำลังพูดเรื่องตลกอยู่ใช่หรือไม่?”
ชายหนุ่มจ้องมองอีกฝ่าย และทำให้ชายชราพูดออกมาด้วยความมึนงง “ถิ่นเดิมของมันอยู่ในภูเขาเถาวัลย์ทมิฬซึ่งห่างออกไปเพียงไม่กี่จั้งข้างหน้า ที่นั่นมีเถาวัลย์อยู่เป็นจำนวนมาก และเขาคือราชันภูเขาเถาวัลย์ทมิฬ ดังนั้นถ้าเจ้าต้องการที่จะตามหาเขา เจ้าจะต้องแน่ใจก่อนว่าจะไม่ถูกเถาวัลย์เหล่านั้นผูกรัดเอาไว้”
“นำทางไป!” เขาพูดเพียงสั้น ๆ ท่าทีเช่นนั้นทำให้ชายชรากังวลใจขึ้นมา “จะไปจริง ๆ หรือ?”
“จะนำทางหรือไม่?”
ชายชราจึงทำได้เพียงนำทางไป และไม่กล้าพูดอะไรมากกว่านี้
ไม่เพ
