าหนุ่ม สิ่งที่เราจะพูดต่อไปนั้นสำคัญมาก ข้าหวังว่าเจ้าจะตั้งใจฟังและช่วยเราได้!”
ชายหนุ่มรู้สึกว่าคนเหล่านี้ดูเหมือนจะมีเรื่องจะขอร้อง “บอกข้ามาเถอะ”
ผู้อาวุโสเจ็ดจึงเริ่มต้นเล่าช้า ๆ
ปรากฏว่ามีป่าผลไม้แปลก ๆ อยู่ในหุบเขา ซึ่งมีทั้งค่ายกลและพิษ แต่ข้างในนั้นกลับมีผลไม้ชนิดหนึ่งอยู่ ผลไม้ชนิดนี้สามารถยืดอายุขัยได้ คนเหล่านี้จึงต้องการมัน
หลังจากได้ยินเช่นนี้ ชายหนุ่มก็ถามอย่างสงสัย “ไม่ใช่ว่าพวกเจ้าก็มีกันอยู่แล้วรึ?”
ผู้อาวุโสเจ็ดฟังแล่วก็กล่าวอย่างเคร่งขรึม “พูดตามตรง ผลไม้ยืดอายุขัยที่เรามีจนถึงตอนนี้ด้อยกว่าผลไม้ในสวนผลไม้แปลกนั่นมากนัก เราจึงต้องหาคนมาช่วยเราตามหาพวกมัน”
“ระหว่างผลไม้ยืดอายุขัยของเจ้ากับผลไม้ประหลาดในป่า มันแตกต่างกันตรงไหน?” ลู่เฉินนึกใคร่รู้
ผู้อาวุโสเจ็ดอธิบายว่า “ผลไม้ของเราสามารถเพิ่มอายุขัยของพวกเราได้มากที่สุดคือหนึ่งพันปี อีกทั้งจำนวนสูงสุดที่เราสามารถกินได้คือห้าลูก กล่าวอีกนัยหนึ่งคือเราสามารถเพิ่มอายุขัยของเราได้มากสุดเพียงไม่กี่ปี แต่ฝั่งป่าผลไม้ประหลาดนั้นสามารถทำให้อายุขัยของเรายืดยาวขึ้นได้หลายหมื่นปี อีกทั้งผลไม้ชนิดนี้ยังสามารถขจัดพิษได้ด้วย”
“เจ้ารู้ได้อย่างไร?”
ผู้อาวุโสเจ็ดตอบ “เมื่อหมื่นปีที่แล้ว นอกป่าผลไม้ประหลาดนั้นมีชายชราคนหนึ่งเก็บมันได้ หลังจากกินเข้าไปจึงมีผลดังกล่าว เราจึงสงสัยว่าจะมีผลไม้เช่นนี้อยู่ที่นั่น”
“เพียงสงสัยรึ?” ชายหนุ่