รติดต่อกับอาจารย์ของพวกนาง แต่หลังจากอาจารย์เอ่ยบางอย่าง พวกนางก็ยอมแพ้อย่างรวดเร็วและเดินออกจากลานประลองไป
เมื่อเฮยหลวนเห็นการกระทำนั้นของแฝดทั้งสอง นางก็เริ่มสงสัย “ท่านอาจารย์ถูกเจ้าขับไล่ออกไปจริง ๆ หรือ?”
“นางอาจใช้ความพยายามอย่างมากในการหลบหนี ตอนนี้คงกำลังซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่งเพื่อพักฟื้น”
เฮยหลวนตกใจมาก
“ทำไม? มีปัญหาอันใดรึ?” ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
“ข้าต้องกลับไปดูท่านอาจารย์” หลังจากที่พูดเช่นนั้น นางก็รีบออกจากลานประลองเพื่อตรงไปหาผู้อาวุโสรอง
หลังจากมองตามแผ่นหลังของเฮยหลวนแล้ว เขาก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงเดินมาหากานจิ่วเม่ยกับกู่ซานฉง ก่อนจะปลุกพวกเขาให้ตื่นขึ้น
ทั้งสองต่างไม่รู้ว่าเมื่อครู่นี้เกิดอันใดขึ้น พวกเขาจึงมองหน้ากันด้วยความสับสน
ผู้อาวุโสสิบและคนอื่น ๆ มาที่ข้าง ๆ ลานประลอง ทั้งสามคนต่างมีสีหน้าซับซ้อน
แต่การแข่งขันก็ยังต้องดำเนินต่อไป ดังนั้นผู้อาวุโสสิบจึงยังดำเนินการแข่งขันต่อ แต่เพราะฝีมือลู่เฉินน่ากลัวมาก จึงไม่มีใครอยากสู้กับเขา
แม้จะถูกจับคู่ด้วย แต่ทุกคนก็ต่างรีบยอมรับความพ่ายแพ้ ดังนั้นชายหนุ่มทั้งสามคนจึงคว้าอันดับหนึ่งในคราวเดียว ผู้อาวุโสเจ็ดมองเขาแล้วพูดว่า “มากับเรา!”
หลังจากพูดเช่นนั้น พวกผู้อาวุโสเจ็ดก็วางแผนที่จะพาอีกฝ่ายออกไป
ลู่เฉินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเดินตามไป ขณะที่กานจิ่วเหม่ยถามไป๋หลี่ซานว่า “ท่านประมุขยอดเขา เกิดเรื่องอะไรขึ
