คลื่อนไหวของตนอยู่ตลอดเวลา และยังส่งผลกระทบต่อร่างกายด้วย
สิ่งนี้ทำให้อีกาหวาดกลัวจนตื่นตระหนก
ลู่เฉินมองมันด้วยรอยยิ้ม “หากไม่อยากตายก็จงยอมแพ้ซะ”
“แต่… แต่ข้าได้ทำข้อตกลงกับเจ้านายของข้า” อีกาพูดด้วยความตื่นกลัว
“วางใจเถิด เพียงแค่ข้อตกลง ข้าสามารถกำจัดมันได้”
“กำจัด?” อีการู้สึกเหลื่อเชื่อ
ลู่เฉินเดินเข้าไปในปราการวิญญาณพลางแสยะยิ้ม “มาเถิด!”
พูดจบ เขาก็ทำลายการติดต่อระหว่างวิญญาณของอีกาและผู้อาวุโสรองทั้งหมด
อีกาตกตะลึง พร้อมมองชายหนุ่มด้วยความแปลกใจ
“ตอนนี้ยอมแพ้ได้แล้วหรือไม่?”
“ได้!” อีกาทำได้เพียงตอบตกลง เพราะพลังของอีกฝ่ายนั้นแข็งแกร่งมากเกินไป
หลังจากที่ลู่เฉินทำข้อตกลงกับมันแล้วจึงระบายยิ้มออกมา จากนั้นก็ออกไปจากกายเนื้อของอีกาตัวนี้
คนที่อยู่ด้านนอกต่างรู้สึกแปลกใจว่าเขาเป็นอย่างไรกันแน่
อีกทั้งผู้อาวุโสท่านอื่น ๆ ก็ยังคงพูดโน้มน้าวผู้อาวุโสรองต่อไป
ผู้อาวุโสเจ็ดพูดด้วยความร้อนใจว่า “ผู้อาวุโสรอง เขาสำคัญกับพวกเรามากจริง ๆ!”
จากนั้นผู้อาวุโสสี่ก็พูดขึ้นมา “ผู้อาวุโสรอง พวกเราทั้งสามไม่ได้มีเจตนาที่จะโกหกท่าน!”
ผู้อาวุโสสิบพูดขึ้นมาว่า “ผู้อาวุโสรอง ท่านควรจะรู้ว่าเป้าหมายของงานชุมนุมยอดเขาครั้งนี้ก็เพื่อเลือกคน ดังนั้นท่านโปรดเข้าใจด้วย”
ผู้อาวุโสรองลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตะคอกกลับมา “นอกเสียจากเขาจะยอมสำนึกผิดต่อข้า ข้าถึงจะอภัยให้เขาได้!”
“อภัยให้ผู้ใด?” ขณะนั้นเอง จ